่ข้าต้องการทำมีเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือการขึ้นเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่แห่งต้าเฉียน!”
“เป็นไปไม่ได้!”
“เพ้อเจ้อ!”
“เหลวไหล!”
ทันทีที่จ้าวจื่อเต๋าเอ่ยจบ เสียงคัดค้านก็ดังขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย
เมื่อเผชิญกับเสียงเหล่านั้น จ้าวจื่อเต๋าก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาเพียงแค่นิ่งฟังอยู่เช่นนั้นจนกระทั่งทุกคนพูดจนเกือบหมดแล้ว เขาถึงได้มองไปยังจ้าวจงที่มีสีหน้าไม่สู้ดีและเหล่าองครักษ์ของราชวงศ์ทั้งสาม แล้วค่อยๆ กล่าวว่า “ข้าเข้าใจความคิดของพวกเจ้า”
“สำหรับฮ่องเต้องค์ใหม่แห่งต้าเฉียน พวกเจ้าจะยอมรับเพียงคนตระกูลจ้าวและสายเลือดตระกูลจ้าวเท่านั้น และก็ต้องเป็นเช่นนั้น”
“แต่พวกเจ้าลืมสิ่งที่ข้าเพิ่งพูดไปแล้วหรือไม่”
“ตอนนี้ข้าเองก็มีสายเลือดตระกูลจ้าวและได้เปลี่ยนแซ่เป็นจ้าวแล้ว”
“ดังนั้นหากจะพูดในแง่หนึ่ง ข้าก็มีสิทธิ์ที่จะช่วงชิงตำแหน่งฮ่องเต้องค์ใหม่นี้เช่นกัน”
ขณะที่เขาพูด เสียงคำรามของมังกรก็ดังขึ้นมาจากร่างของจ้าวจื่อเต๋าอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับกำลังตอบรับคำพูดของเขา
เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้แม้ผู้คนมากมายอยากจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องกลั้นคำพูดเอาไว้ เพราะเรื่องนี้ก็ดูจะสมเหตุสมผลอยู่
จ้าวจื่อเต๋าไม่ใช่เจียนจื่อเต๋าคนเดิมอีกต่อไป หลังจากที่มีสายเลือดตระกูลจ้าวก็ย่อมหมายความว่าสถานะของเขาในต้าเฉียนไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว หากพูดถึงเรื่องสายเลือดก็เป็นเช่นนั้น
จ้าวจื่อเต๋ายังพูดไม่จบ เขากล่าวต่อว่า
