นถึงเจตนาร้ายของอัครเสนาบดี
องครักษ์ทั้งสามนายที่เดิมติดตามอัครมหาเสนาบดีอยู่ด้านหลัง ต่างระแวดระวังในทันทีและล้อมเขาเอาไว้
จ้าวจงไม่ปิดบังอีกต่อไป พลังกดดันอันรุนแรงแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา
หลี่เต้าหันไปมองจีหมิงเยว่และเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ ก่อนจะกล่าวเสียงเบาว่า “พวกเจ้าถอยออกไปเถิด”
จีหมิงเยว่ปกป้องเสี่ยวอวี่เอ๋อร์เอาไว้ นางมองดูสถานการณ์ตรงหน้าแล้วพยักหน้าพลางกล่าวว่า “รบกวนท่านด้วย”
ว่าแล้วนางก็พาเสี่ยวอวี่เอ๋อร์หมุนร่างเดินไปทางด้านเถียซานเหนียง
หลี่เต้ามองดู ‘องค์หญิงหมิงเยว่’ ด้วยสายตาประหลาดใจ ไม่ได้พบกันเพียงแค่หนึ่งเดือน แต่ทำไมถึงรู้สึกว่านางเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน พูดจาสุภาพเช่นนี้
หลี่เต้าสะบัดศีรษะไล่ความคิด เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ตอนนี้ต้องจัดการกับอัครเสนาบดีเสียก่อน ในเมื่ออัครเสนาบดีเปิดเผยตัวตนแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องชำระบัญชีแค้นกัน เพื่อแก้แค้นให้รูปปั้นสิงโตหินสองตัวหน้าจวนอันหยวนปอในปีนั้น
“อัครเสนาบดี ท่านพาองค์รัชทายาทไปซ่อนที่ใด?” เมื่อเห็นจ้าวจื่อเต๋าถูกองครักษ์ทั้งสามล้อมไว้ จ้าวจงก็เอ่ยถามตรงๆ ออกไป
แม้จะถูกล้อมเอาไว้ แต่จ้าวจื่อเต๋าในยามนี้กลับไม่รู้สึกตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขายิ้มบางพลางกล่าวว่า “รัชทายาทงั้นหรือ? ข้าก็คือรัชทายาทไม่ใช่หรือไร พวกเจ้ายังจะต้องมาตามหารัชทายาทที่ใดอีก”
“ดูท่าเจ้าคงไม่ยอมพูดแล้วสินะ” จ้าวจงขมวดคิ้วพลางเอ่ยว่า “จับตัวเขาไว้”
แล
