ว่าพระราชโองการนี้ออกมาจากมือของฮ่องเต้เท่านั้น เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ลมหายใจที่เคยตื่นเต้นของเจียนจื่อเต้าก็หมดเรียวแรงลงในทันที เมื่อเห็นท่าทางของเจียนจื่อเต้า ขุนนางทั้งฝ่ายปกครองและฝ่ายทหารรวมถึงคนอื่น ๆ ต่างก็เข้าใจแล้วว่าเป็นพระราชโองการฉบับจริง ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าพระราชโองการสุดท้ายก่อนสวรรคตของฮ่องเต้ จะทรงมอบบัลลังก์ให้แก่องค์หญิงหมิงเยว่
องค์หญิงหมิงเยว่และจีหมิงเยว่เองก็เช่นกัน องค์หญิงหมิงเยว่ที่ซ่อนตัวอยู่ในร่างก็ได้ยินเนื้อความในราชโองการ “เสด็จพ่อ…” จีหมิงเยว่รำพึงในใจ “ช่างเป็นเรื่องที่… ไม่คาดคิดจริงๆ” นางเคยคิดว่าจะลองชิงบัลลังก์ดูสักครั้ง ทว่าหลังจากที่ฮ่องเต้สวรรคตอย่างกะทันหัน นางก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป แต่ไม่คิดว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้
“บัลลังก์นี้ต้องเป็นของข้าเท่านั้น!” ขณะที่ทุกคนยังจมอยู่กับประกาศที่ว่าองค์หญิงหมิงเยว่จะขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ ทันใดนั้นเสียงที่แฝงไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบก็ดังขึ้น ในชั่วขณะถัดมาทุกคนก็เห็นพลังอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างของ ‘จ้าวเหนียน’
“ตาย!” เพียงชั่วพริบตา เจียนจื่อเต้าก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าองค์หญิงหมิงเยว่ แล้วมือยักษ์จากความว่างเปล่าปรากฏขึ้นมาพุ่งตรงเข้าจับในทันที เมื่อรับรู้ได้ถึงการโจมตีที่พุ่งเข้ามา ดวงตาทั้งสองของจีหมิงเยว่พลันหรี่ลงทันที พลังระดับนี้… หากเป็นนางเพียงลำพังจะต้านรับหรือหลบหลีกก็ย่อ
