ังนั้นองค์หญิงหมิงเยว่จึงสามารถขึ้นครองราชย์ได้”
“เป็นไปไม่ได้ พระราชโองการนี้เจ้าต้องปลอมแปลงแน่ ๆ” เจียนจื่อเต้ากล่าวด้วยความโกรธเคือง ปลอมแปลง? เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้าจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นองค์รัชทายาทต้องการจะดูพระราชโองการหรือไม่?”
“ต้องการ!” เจียนจื่อเต้าไม่เชื่อ ในเมื่อจ้าวเหนียนได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาทแล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่ฮ่องเต้จะเลือกผู้อื่นหลังสวรรคต อีกทั้งยังเป็นสตรีอีกด้วย
“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะให้องค์รัชทายาทได้ดู” หลังจากพูดจบ หลี่เต้าก็ยกมือขึ้นโยนพระราชโองการไปให้เจียนจื่อเต้า เมื่อเผชิญกับพระราชโองการที่ลอยมา เจียนจื่อเต้าก็รีบคว้าเอาไว้แล้วรีบเปิดออก
หลังจากที่อ่านจนเข้าใจแล้ว ม่านตาของเขาก็พลันหดเล็กลงทันที แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมาพลางเอ่ยปากพึมพำไม่หยุด “เป็นไปได้อย่างไร นี่จะเป็นเรื่องจริงได้อย่างไร!” เพราะในช่องพระนามบนพระราชโองการนั้น มีตัวอักษรสองตัวเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า ‘จ้าวเยว่’ นี่จึงเป็นเหตุผลที่หลี่เต้ากล้าให้เจียนจื่อเต้าดูพระราชโองการ
หลังจากที่เขาประกาศชื่อจ้าวเยว่ออกมา พระราชโองการก็ราวกับมีการตอบสนอง ตัวอักษรจ้าวเยว่ได้ปรากฏขึ้นบนนั้นโดยทันที หรือว่าพระราชโองการนี้จะเป็นของปลอม? แต่แล้วเจียนจื่อเต้าก็รีบปฏิเสธความคิดนั้นทันที ไม่ว่าจะเป็นตราประทับบนพระราชโองการ หรือพลังมังกรชะตาแผ่นดินที่หลงเหลืออยู่บนพระราชโองการ ก็ล้วนบ่งบอก
