ณ ตำหนักเฉียน ตึก!
ภายในห้องได้มีเสียงหัวใจเต้นดังขึ้นอย่างกะทันหัน แม้เสียงนั้นจะเบามาก แต่ด้วยวรยุทธ์ของหลี่เต้าและจ้าวฉงแล้ว พวกเขาก็สามารถได้ยินว่ามันเป็นเสียงจากคนที่สามในห้อง จ้าวฉงรีบผุดลุกขึ้นจากเตียง เขาเช็ดปากพลางกล่าวด้วยความยินดี “ฝ่าบาทฟื้นคืนชีพแล้วจริงๆ!”
หลี่เต้าพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ ดูเหมือนว่าประสบการณ์ในชาติที่แล้วของเขาจะมีประโยชน์จริงๆ จ้าวฉงกระโดดลงจากแท่นบรรทม เขามองดูฮ่องเต้ที่ยังคงหลับตาอยู่ แล้วหันกลับมาถาม “ท่านอูอันกง เมื่อใดฝ่าบาทจะทรงฟื้น”
“ร่างกายและจิตวิญญาณยังอ่อนแออยู่ เป็นธรรมดาที่ต้องหลับไปอีกระยะหนึ่ง แต่ไม่ต้องกังวล พระองค์ปลอดภัย ทำได้ถึงขั้นนี้ก็นับว่าสุดความสามารถแล้ว” จ้าวฉงพยักหน้า ใช่แล้ว ผู้ที่ควรสิ้นชีพไปแล้วแต่กลับยังสามารถฉุดกลับมาจากประตูผีได้ ก็นับว่าวิเศษยิ่งแล้ว
ทันใดนั้นจ้าวฉงก็เอ่ยขึ้น “ท่านอูอันกง เรื่องนี้ต้องปิดเป็นความลับ”
หลี่เต้าพลันเอ่ยถาม “ฝ่าบาทยังไม่สวรรคต ไม่ควรให้พระองค์เป็นผู้ดำเนินการต่อไปหรือ?”
จ้าวฉงมองไปที่หลี่เต้าครู่หนึ่ง เขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า “มีบางเรื่องที่บอกท่านอูอันกงไปก็คงไม่เป็นไร” จากนั้นจ้าวฉงก็ได้ชี้อธิบายถึงความเชื่อมโยงระหว่างชะตาแผ่นดินกับฮ่องเต้ให้ฟังทีละประเด็น ผ่านไปครู่หนึ่งหลี่เต้าก็เอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ในเรื่องนี้ยังมีคำอธิบายเช่นนี้อีก”
ก่อนหน้านี้หลี่เต้าอาศั
