าปล่อยให้มังกรท้ายเข้าสู่ร่างของตน เมื่อมังกรท้ายเข้าสู่ร่างของเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว กระแสพลังรอบกายของเจียนจื่อเต๋าก็เปลี่ยนแปลงในทันที หากก่อนหน้านี้บนร่างของเขายังมีกลิ่นอายแห่งความเที่ยงธรรมอยู่บ้าง แต่ตอนนี้บุคลิกของเขาทั้งร่างกลับกลายเป็นความกดดันอึดอัด ทั้งยังมีพลังบีบคั้นอย่างรุนแรงอีกด้วย
“ยังไม่พอ!”
มังกรท้ายก็เป็นเช่นเดียวกับมังกรทองแห่งชะตา พลังมังกรที่มันนำมาสามารถกดทับพลังชะตาแผ่นดินในร่างของเขาได้ แต่ก็ยังคงส่งผลกระทบต่อตัวเขาอยู่ เจียนจื่อเต๋ามองดูจ้าวซุยที่สลบลมอยู่บนพื้น สายตาของเขาก็ยิ่งเคร่งขรึมขึ้น จะดูดพลังจากคนเดียวหรือสองคนก็เหมือนกัน อย่างไรเสียการดูดซับพลังมังกรเพียงอย่างเดียวก็ไม่ทำให้ใครตาย และไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวายใด ๆ ดังนั้นแม้เขาจะดูดพลังจากองค์ชายที่เหลือทั้งหมดก็ไม่เป็นไร
งั้นก็ลงมือเลย!
องค์ชายสามและองค์ชายสี่หลังจากเกิดเรื่องก็อยู่แต่ในวังหลวง ในเมื่อฮ่องเต้ยังไม่ตายเขาจึงไม่สะดวกที่จะลงมือ แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่หนึ่งคน นั่นก็คือองค์ชายห้าที่อยู่ในเขตพระราชฐาน
“ถ้าเช่นนั้นก็เริ่มจากเขาก่อนแล้วกัน”
ครึ่งชั่วยามต่อมา ที่เรือนขององค์ชายห้า เจียนจื่อเต๋าแทรกซึมเข้ามาในเรือนได้อย่างง่ายดาย ก่อนหน้านี้องครักษ์มังกรทองสองนายและองครักษ์มังกรเงินส่วนหนึ่งได้คอยเฝ้าระวังองค์ชายห้าจ้าวเชียวเอาไว้ตามคำสั่งของฮ่องเต้ การเฝ้าระวังครั้งนี้ในความหมายหนึ่งก็ถือว่าเ
