ญพวกเขาเข้ามา”
ไม่นานนักที่ห้องโถงใหญ่ หลี่เต้านั่งอยู่บนที่นั่งตำแหน่งประธาน ไท่ผิงกงนั่งอยู่ด้านข้าง ส่วนเถียซานเหนียงนั่งอยู่ในตำแหน่งรองลงมาจากหลี่เต้า หลังจากที่ไฉ่อีรินน้ำชาเสร็จแล้วเดินจากไป เถียซานเหนียงก็เอ่ยปากถามทันที “พี่หลี่ ตอนนี้สถานการณ์ในวังเป็นเช่นไรบ้าง”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางหลินก็หันมามองด้วยเช่นกัน
แม้ว่าเขาจะเข้าเฝ้าพร้อมกับหลี่เต้า แต่หลี่เต้าน่าจะรู้เรื่องมากกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด เมื่อได้ยินคำถาม หลี่เต้าก็ตอบตามตรง “ไม่มีอะไรมาก ก็แค้สิ่งที่พวกเจ้าทราบกันนั่นแหละ”
เนื่องจากไม่ได้พบกับฮ่องเต้โดยตรง เขาจึงไม่รู้สถานการณ์ที่แท้จริง หลี่เต้าเห็นเถียซานเหนียงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาจึงเอ่ยปากถามว่า “ซานเหนียง เจ้ากำลังกังวลเรื่องการอภิเษกสมรสอยู่หรือ?”
“อืม”
เนื่องจากรู้ว่าหยางหลินเองก็เป็นพวกเดียวกัน เถียซานเหนียงจึงไม่ได้ปิดบังอะไร นางเอ่ยว่า “แต่ก่อนฝ่าบาทเคยตรัสไว้ว่า หลังจากกำหนดองค์รัชทายาทแล้วก็จะถึงเวลาที่ข้าต้องอภิเษกสมรสด้วย และบัดนี้องค์รัชทายาทก็ได้รับการแต่งตั้งแล้ว ข้าจึงกังวลว่าทางราชสำนักจะส่งคนมาทันที”
หลี่เต้าส่ายหน้า “เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ตอนนี้เจ้ายังไม่ต้องกังวลไป”
“ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรือ?”
“อืม”
หลี่เต้าไม่ปิดบังอะไร เขาเล่าสถานการณ์ที่เขาได้วิเคราะห์กับหยางหลินให้ฟังทั้งหมด เถียซานเหนียงเป็นคนฉลาด จึงได้รับข้อมูลมากมายจากเรื่อง
