ย
“อันที่จริงแล้วตอนที่อดีตฮ่องเต้ยังทรงพระเยาว์ ไม่เคยมีใครได้ยินว่าพระองค์มีโรคประจำตัวมาก่อน และตอนที่สวรรคตก็ยังทรงอยู่ในวัยฉกรรจ์”
“สถานการณ์คล้ายคลึงกับตอนนี้อย่างมาก”
หลังจากฟังหยางหลินเล่าจบ หลี่เต้าก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ชะตาแผ่นดิน…”
ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่งหลังเลิกประชุมช่วงเช้าแล้ว จ้าวจงก็พยุงฮ่องเต้เดินตามหลังไปยังห้องทรงพระอักษร ระหว่างทางฮ่องเต้ดูเหมือนจะทนไม่ไหว สายตาพร่ามัวก่อนจะล้มพับลงไป
“ฝ่าบาท!”
จ้าวจงพลันรู้สึกใจหายวาบ ทว่าเขากลับสามารถรักษาความสงบได้มากกว่า หลังจากตรวจดูฮ่องเต้แล้วเขาก็เอ่ยขึ้นว่า “ข้าจะพาฝ่าบาทไปพักที่ห้องทรงพระอักษร เจ้าไปแจ้งสำนักโหรหลวงให้เชิญท่านนักพรตมา”
