เพราะมันเป็นความทรงจำที่ฝังใจไม่มีวันลืม ดังนั้นไทเฮาจึงอยากจะได้สัมผัสกับความรู้สึกนั้นอีกครั้ง จึงเป็นที่มาของการที่นางโปรดปรานจ้าวเชียว องค์ชายใหญ่และองค์ชายรองเกิดเร็วเกินไป ต่อให้นางคิดจะลงมือแต่ฮ่องเต้ก็คงไม่มีทางให้โอกาสนางแน่ ส่วนองค์ชายสามและองค์ชายสี่นั้นดูไม่ค่อยฉลาดมาตั้งแต่เด็ก นางกลัวจะเจอองค์ชายที่ซ่อนความสามารถอีกจึงไม่ได้ลงมือ
จนกระทั่งองค์ชายห้าประสูติ ฮ่องเต้จึงตัดสินใจไม่มีโอรสอีก นางเลยตัดสินใจได้ หากถามว่าทำไมจ้าวเชียวถึงมีนิสัยเช่นทุกวันนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตัวเขาเอง แต่สาเหตุใหญ่กว่านั้นเป็นเพราะไทเฮาตั้งใจตามใจจ้าวเชียว เพราะนิสัยเช่นนี้ทำให้นางสามารถควบคุมได้ง่ายขึ้น อีกทั้งฮ่องเต้ในตอนนั้นเขาก็เป็นองค์ชายที่อายุน้อยที่สุดเช่นกัน การเลือกองค์ชายห้ามาทำให้นางรู้สึกว่าอาจจะผลลัพธ์เหมือนในอดีตได้อีกครั้ง
พูดตามตรง องค์ชายทั้งห้าในตอนนี้กับองค์ชายรุ่นฮ่องเต้ก็มีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง องค์ชายในรุ่นของฮ่องเต้นั้นแข็งแกร่งเกินไป ส่วนรุ่นของจ้าวเชียวนี้กลับอ่อนแอเกินไป เป็นสองขั้วที่ตรงข้ามกัน ด้วยเหตุนี้ผลลัพธ์จึงอาจเกิดขึ้นได้ทุกรูปแบบ ทว่าน่าเสียดายที่ตอนนี้จ้าวเชียวกลับสูญเสียโอกาสไปเพราะการกระทำของตนเอง หากเป็นดังที่นางคิดไว้ในการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทตามปกตินั้น จ้าวเชียวถูกคัดออกไปแล้ว เป็นการทำให้ความพยายามทั้งหมดของนางสูญเปล่าไปทางอ้อม
“ช่างน่าโมโหนนัก
