ในตอนนั้นเขายังเยาว์วัยอยู่ กิจการราชสำนักส่วนใหญ่มีนางเป็นผู้ตัดสิน อำนาจอันล้นเหลือในยามนั้นทำให้นางลุ่มหลง คิดว่าจะสามารถควบคุมฮ่องเต้ได้ตลอดไป แต่สิ่งที่นางคาดไม่ถึงคือฮ่องเต้ที่ดูธรรมดาผู้นั้น ทั้งไม่เก่งด้านอักษรและการรบ ทว่ากลับมีพรสวรรค์ในการบริหารบ้านเมืองอย่างยิ่งยวด ในเวลาอันสั้นก็เติบโตจนถึงขั้นที่สตรีเช่นนางไม่อาจเทียบได้ ดังนั้นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นคือฮ่องเต้ได้แย่งชิงอำนาจไปจากนางในที่สุด แม้ว่าอำนาจจะไม่เหลืออยู่แล้ว แต่ความรู้สึกในตอนที่ได้กุมอำนาจนั้นยังคงจารึกอยู่ในความทรงจำไปชั่วชีวิต
จวบจนบัดนี้ยังคงฝังลึกอยู่ในห้วงความทรงจำ…
