ล้วจริงๆ” หลี่เต้านับอายุของจิ่วเอ๋อร์ ในตอนที่เก็บจิ่วเอ๋อร์มามีอายุเพียงสิบขวบ หลังเลี้ยงดูนางมาสองปี เขาก็ถูกส่งตัวไปยังค่ายนักโทษประหาร ปัจจุบันจิ่วเอ๋อร์มีอายุสิบเจ็ดปี นับตามจันทรคติก็สิบแปด ในยุคต้าเฉียนนี้หากนับเร็ว ๆ อายุเท่าจิ่วเอ๋อร์ก็อาจมีลูกได้ถึงสามคนแล้ว ทว่าน่าเสียดายแม้หลี่เต้าจะใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้มาเกือบยี่สิบปี แต่เพราะความทรงจำที่ฟื้นคืนมาอย่างรุนแรง มุมมองส่วนใหญ่ของเขายังคงเป็นแบบสังคมสมัยใหม่ในชาติก่อน ดังนั้นเขาจึงมีเส้นแบ่งที่ชัดเจนในเรื่องหลักการของตน แม้แต่ตอนที่ยังเป็นคุณชายเสเพล เขาก็ยังควบคุมให้ตัวเองไม่ยุ่งกับเด็กที่อายุน้อยเกินไปโดยไม่รู้ตัว ยิ่งในตอนนี้ก็ยิ่งไม่มีทาง
แม้ว่าอายุสิบเจ็ดกับสิบแปดจะต่างกันแค่ปีเดียว แต่นี่คือหลักการของเขา ในตอนนั้นเองเสียงของจิ่วเอ๋อร์ก็ดังขึ้นอีกครั้งในห้องที่มืดสลัว
“คุณชาย จิ่วเอ๋อร์อุ่นที่นอนเกือบเรียบร้อยแล้ว ท่านขึ้นมาได้แล้วเจ้าค่ะ”
ทันใดนั้นหลี่เต้าจึงได้เอ่ยขึ้นว่า “จิ่วเอ๋อร์ ที่จริงเจ้ารออีกครึ่งปีก็ได้”
“คุณชาย…” ในที่สุดจิ่วเอ๋อร์ก็โผล่หน้าออกมา นางเกือบจะน้ำตาไหลออกมาแล้ว นางคิดว่าตนเองถูกคุณชายปฏิเสธ แต่ก็สมควรแล้ว นางก็เป็นแค่สาวใช้ไร้ค่าคนหนึ่ง การที่คุณชายเก็บนางกลับมาก็นับเป็นโชคใหญ่หลวงแล้ว ดังนั้นจะไปเรียกร้องอะไรมากมายได้
แต่แล้วในชั่วขณะถัดมาก่อนที่จิ่วเอ๋อร์จะทันได้ตอบสนอง นางก็สัมผัสได้ถึงความเ
