ปได้เพียงอย่างเดียว พลังปราณโลหิตภายในหยกโลหิตนี้ได้ถูกใครบางคนแอบใช้ไป หากเป็นการบังคับใช้ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะผู้ที่มีวรยุทธ์ไม่ถึงระดับของหลี่เต้าย่อมไม่มีทางทำได้ นอกเสียจาก… เมื่อคิดขึ้นได้แล้ว หลี่เต้าก็ยื่นมือไปดึงเสี่ยวอวี่เอ๋อร์เข้ามาในอ้อมอกทันที จากนั้นเขาก็ปล่อยพลังปราณโลหิตออกมาแล้วลองตรวจสอบสภาพร่างกายของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ดู
และการกระทำนี้ก็ทำให้หลี่เต้าค้นพบบางสิ่งอย่างรวดเร็ว เขาพบว่าพลังปราณโลหิตของตนกลับไปปรากฏอยู่ในร่างของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ ทว่านั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะสถานการณ์คล้ายกันนี้ก็เกิดขึ้นกับผู้คนในกองทัพหมาป่าฟู่ตูเช่นกัน ประเด็นสำคัญคือเขาได้จำกัดพลังปราณโลหิตในหยกโลหิตเอาไว้ไม่ให้กัดกร่อนเสี่ยวอวี่เอ๋อร์อย่างชัดเจนแล้ว กล่าวคือในสภาวะปกติเรื่องเช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้นได้ และการที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นมาก็มีความเป็นไปได้เพียงกรณีเดียว
ต่อมาหลี่เต้ายังพบปัญหาอีกอย่าง นั้นคือภายในร่างของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์นั้นดูเหมือนจะมีพลังอีกชนิดหนึ่งอยู่ พลังชนิดนี้แผ่ซ่านไปทั่วทุกส่วนในร่างของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ อีกทั้งพลังนี้ก็ยังแข็งแกร่งมาก และในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะมีคุณสมบัติในการปกปิดพลังปราณอีกด้วย มิเช่นนั้นแล้วด้วยความสามารถในการรับรู้ของเขา ไม่จำเป็นต้องสัมผัสตัวเสี่ยวอวี่เอ๋อร์เขาก็น่าจะสัมผัสได้ว่าเด็กคนนี้แตกต่างจากเด็กทั่วไป เหตุการณ์นี้ทำให้หลี่เต้านึก
