งได้เป็นเช่นนั้น
หลี่เต้าไม่เคยเจอเรื่องเช่นนี้มาก่อน จึงยากที่จะบรรยายความรู้สึกในยามนี้ได้
“ท่านอา ท่านจะเล่นต่อหรือไม่” เสี่ยวอวี่เอ๋อร์ไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของท่านอา นางจึงถามซ้ำอีกครั้ง หลังจากได้สติกลับมา หลี่เต้าก็พยักหน้าพลางกล่าวอย่างจริงจัง “เล่น” คราวนี้ไม่ใช่ท่านอาที่กำลังเล่นด้วยอีกต่อไป แต่เป็นบิดาที่กำลังเล่นกับบุตรสาว แม้จะเป็นการเล่นเหมือนกัน แต่ความรู้สึกกลับต่างกันโดยสิ้นเชิง
