างสายตาอันประหลาดใจของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ บาดแผลได้สมานตัวจนหายไปแล้ว
“ท่านอา ไม่เจ็บแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลี่เต้าก็ลูบเส้นผมของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์อย่างอ่อนโยน แม้ภายนอกของเขาจะดูเหมือนสงบนิ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก แต่ในใจกลับปั่นป่วนอย่างยิ่ง เมื่อครู่นี้หลังจากที่เขาได้รับหยดเลือดนั้นมา เพื่อการพิสูจน์อีกครั้ง เขาไม่กล้าทดลองว่าสายเลือดของพวกเขาจะเข้ากันได้หรือไม่บนร่างของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ แต่บนร่างของตัวเขาเองนั้นสามารถทดลองได้ตามใจชอบ เขาจึงได้ทดลองด้วยหยดเลือดนั้น
ผลก็คือสายเลือดของเขากับเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ได้หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ ไม่มีการต่อต้านแม้แต่น้อย สถานการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นได้ก็เฉพาะในสายเลือดทางตรงเท่านั้น ไม่ใช่การพิสูจน์ความสัมพันธ์ด้วยการหยดเลือดแบบทั่วไป แต่คล้ายกับการพิสูจน์พันธุกรรมในชาติก่อน เพียงแต่ในโลกนี้เปลี่ยนมาเป็นการพิสูจน์ด้วยพลังสายเลือดแทน
ดังนั้นเสี่ยวอวี่เอ๋อร์จึงเป็นลูกสาวของเขาจริงๆ เป็นลูกสาวแท้ ๆ!
ด้วยเหตุนี้ทุกอย่างจึงได้กระจ่างชัดแล้ว จวบจนบัดนี้หลี่เต้ายังจำความรู้สึกใจสั่นในครั้งแรกที่พบเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ได้อยู่เลย แม้ว่าลมปราณของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์จะถูกพลังในร่างซ่อนเอาไว้ แต่สัญชาตญาณแห่งสายเลือดก็ยังส่งผลต่อเขา เพียงแต่ตอนนั้นเขายังไม่เข้าใจเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกสนิทสนมตามธรรมชาติระหว่างพวกเขา ก็เพราะพวกเขาเป็นบิดาและบุตรีจึ
