”
เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนั้น เถียซานเหนียงก็ถึงได้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นนางก็เอ่ยว่า “อันที่จริงแล้ว หากเจ้ายอมรับข้าเป็นพี่สาว ข้าก็จะไม่ถือสาเจ้า”
องค์หญิงหมิงเยว่ชายตามองอย่างดูแคลน “ซานเหนียง ไม่ใช่ว่าทุกคนจะบ้าผู้ชายเหมือนเจ้าหรอกนะ”
“บ้าผู้ชายหรือ?”
เถียซานเหนียงยิ้มบาง นางเริ่มตั้งตารอวันที่หลี่เต้าจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง หวังว่าเมื่อถึงตอนนั้นแล้ว หมิงเยว่จะยังคงยืนกรานในความคิดเช่นนี้อยู่
หากหลี่เต้าเป็นหลี่เต้าคนที่สองจริงๆ เถียซานเหนียงจะไม่สงสัยในตัวสหายรักของตนเลย นางเป็นคนมีหลักการ แต่ใครจะรู้ว่าหลี่เต้าก็คือ ‘หลี่เต้า’ สหายรักย่อมเข้าใจกันดี บางครั้งระหว่างชอบกับไม่ชอบก็ต่างกันเพียงแค่เงื่อนไขเดียวเท่านั้น
