นใจแล้ว นางก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมอีก ไม่ว่าหลี่เต้าจะเลือกอย่างไร นางก็เต็มใจจะเดิมพันไปด้วย แม้จะเป็นการเดิมพันที่ต้องแพ้อย่างแน่นอนก็ตาม
เมื่อรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของหลี่เต้า จ้าวเชียวก็พลันสะดุ้งโหยง ใต้เอวรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมา ทันใดนั้นความหวาดกลัว ความพรั่นพรึง ความอัปยศ อารมณ์ต่าง ๆ พลันถาโถมเข้าสู่หัวใจในชั่วขณะนั้น
เมื่อไม่มีเถียซานเหนียงห้ามแล้ว หลี่เต้าก็ยกมือขึ้นยิงพลังปราณโลหิตออกไปทันที ขณะที่พลังปราณโลหิตกำลังจะพุ่งเข้าใส่ร่างของจ้าวเชียว ทันใดนั้นก็มีพลังปราณแท้สายหนึ่งพุ่งออกมาจากด้านข้าง เข้าปะทะกับพลังปราณโลหิตสายนั้น แม้จะไม่สามารถต้านทานพลังปราณโลหิตได้ แต่ก็ทำให้พลังปราณโลหิตเบี่ยงทิศทางออกไป
แต่นี่เป็นเพียงการลงมือแบบไม่ได้ตั้งใจ พลังปราณโลหิตสายนั้นได้ระเบิดลงบนพื้นข้างตัวของจ้าวเชียว เศษหินที่กระเด็นขึ้นมาได้ข่วนใบหน้าของเขาจนเป็นรอยเลือด แต่เขากลับชาไปทั้งตัวด้วยความหวาดกลัว
