ที นี่คือการจะลงมือกับเขาแล้ว
ในยามวิกฤตเป็นตาย เขาจะยังสนใจหน้าตาของราชวงศ์ได้อย่างไร จึงล้มลงบนพื้นที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อและร้องตะโกนออกมา เมื่อเผชิญหน้ากับคำพูดของจ้าวเชียว หลี่เต้าก็ยังคงมีสีหน้าปกติ เขามองจ้าวเชียวราวกับมองคนธรรมดาทั่วไป ในท่าทางนั้นไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย
ทันใดนั้น เถียซานเหนียงก็พลันเอ่ยปากขึ้นมาว่า “หรือว่าเราควรจะล้มเลิกดีกว่า หากพี่หลี่สังหารเขา ก็อาจจะมีผลกระทบได้”
เถียซานเหนียงไม่ได้ห่วงว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่อตนเอง แต่นางกลัวว่าหลี่เต้าจะเกิดเรื่อง ทว่าหลี่เต้าไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะเขาเตรียมพร้อมที่จะพลิกโต๊ะมานานแล้ว
“วางใจเถิด ข้าจะไม่เป็นอันตราย”
หลี่เต้าวางแผนไว้แล้วว่าจะจัดการจ้าวเชียว และแบกรับความผิดไว้เพียงผู้เดียว หลังจากนั้นก็จะพาผู้คนออกจากเมืองหลวง มุ่งหน้าสู่ดินแดนทางใต้ภายใต้การปกครองของเขา ดินแดนทางใต้ได้กลายเป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่งแล้ว ด้วยกำลังความสามารถของเขา แม้แต่การตั้งตนเป็นราชาก็มิใช่เรื่องยาก
หากทางราชสำนักมีความสามารถส่งคนที่เป็นภัยคุกคามต่อเขามาจริง เขาก็จะพาผู้คนหลบเข้าไปในเขาหมื่นลี้ หลังจากนั้นก็จะซุ่มฝึกฝนอีกสักสองสามปี รอจนกว่าพละกำลังจะแข็งแกร่งขึ้นแล้วค่อยว่ากันใหม่ ไม่ว่าจะอย่างไรก็เป็นสถานการณ์ที่สามารถรุกหรือถอยได้ หากหลี่เต้าต้องการ เขาก็สามารถเป็นอิสระได้ อิสระที่แท้จริง
เมื่อเถียซานเหนียงเห็นหลี่เต้าตัดสิ
