านใน เถียซานชะงักมือที่ยกค้างขึ้นกลางอากาศ มีข่าวลือว่าองค์หญิงหมิงเยว่อ่อนแอไม่มีแรงแม้แต่จะจับไก่ไม่ใช่หรือ เหตุใดความจริงจึงต่างจากข่าวลือนัก ดูจากฝีมือเมื่อครู่ ดูเหมือนวิชากำลังภายในของเขาจะไม่ทันองค์หญิงพระองค์นี้เสียด้วยซ้ำ
ทางด้านนี้ หลังจากเข้ามาในเรือนแล้ว องค์หญิงหมิงเยว่ก็พลันขมวดคิ้วทันที เพราะนางพบว่ามีพลังประหลาดที่มองไม่เห็นกำลังแผ่ปกคลุมอยู่ทั่วเรือน เมื่อมีชั้นพลังนี้อยู่ ไม่ว่าภายในจะเกิดความวุ่นวายใหญ่โตเพียงใดก็จะถูกพลังที่มองไม่เห็นนี้กันเอาไว้
ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้คิดอะไรมาก ทันใดนั้นเสียงร้องครวญครางและวิงวอนขอชีวิตก็ดังขึ้นข้างหูองค์หญิงหมิงเยว่และเถียซาน ดังนั้นทั้งสองคนจึงรีบมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่มาของเสียงในทันที
“อย่าฆ่าข้า! เจ้าไม่อาจฆ่าข้าได้! ข้าเป็นถึงองค์ชาย หากเจ้าบังอาจฆ่าข้า เจ้าต้องถูกประหารทั้งเก้าชั่วโคตร”
“ต่อให้เจ้าเป็นถึงกงขั้นหนึ่งก็เหมือนกัน สายเลือดและความผูกพันในราชวงศ์ไม่อาจถูกตัดขาดได้ง่าย ๆ”
“ผู้ที่มีอำนาจพิพากษาสายเลือดราชวงศ์ได้ก็มีเพียงราชวงศ์เท่านั้น”
จ้าวเชียวคุกเข่านั่งอยู่บนพื้น ร่างกายสั่นเทิ้มเอ่ยออกมาไม่หยุดปาก รอบตัวเขามีแต่เศษเลือดเนื้อเกลื่อนกลาด มีเพียงร่างครึ่งท่อนของหลิวซานที่ยังคงมีสภาพค่อนข้างสมบูรณ์อยู่ แต่ตอนนี้สิ้นลมหายใจไปแล้ว ด้วยเหตุนี้เมื่อเห็นหลี่เต้ายกมือขึ้นอีกครั้ง จ้าวเชียวก็เข้าใจความคิดของหลี่เต้าทัน
