ขณะที่หลี่เต้ากำลังสนทนากับหลี่ชิงเอ๋อร์อยู่นั้น จู่ ๆ เงาร่างหนึ่งวิ่งเข้ามาในลานอย่างรีบร้อน เมื่อเห็นทั้งสองคน ผู้มาเยือนก็ประสานมือคำนับพลางกล่าวว่า “สตรีศักดิ์สิทธิ์ ท่านใต้เท้า มีแขกมาขอพบที่หน้าประตูเจ้าค่ะ”
ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น นางคือไฉ่อี องครักษ์หญิงที่เคยติดตามหลี่ชิงเอ๋อร์ตอนอยู่ที่สำนักปราบสวรรค์ เนื่องจากจวนอูอันกงยังไม่มีสาวใช้ พวกนางจึงต้องทำหน้าที่เป็นสาวใช้ไปก่อนชั่วคราว
“แขกมาเยี่ยมหรือ?” หลี่เต้าเงยหน้าถาม “ได้บอกหรือไม่ว่าเป็นใคร?”
ไฉ่อีตอบ “บอกเจ้าค่ะ พวกเขาบอกว่ามาจากตระกูลเถีย ผู้นำเป็นสตรีที่งดงามผู้หนึ่ง”
“ตระกูลเถีย?”
หลี่ชิงเอ๋อร์ลูบคางแล้วหันไปถามด้วยความประหลาดใจ
“พี่! คงไม่ใช่เถียซานเหนียงกระมัง”
หลี่เต้าถาม “ทำไม? เจ้ารู้จักหรือ?”
“รู้จักสิ แน่นอนว่าข้ารู้จัก ขาสนิทกับซานเหนียงมากเชียวละ”
“เจาสนิทกับซานเหนียงด้วยหรือ?”
น้องสาวของเขาสนิทสนมกับองค์หญิงหมิงเยว่ และตอนนี้ก็ยังสนิทกับเถียซานเหนียงด้วยอีก ทำไมตอนเด็ก ๆ เขาถึงไม่รู้เรื่องนี้นะ หากรู้ตั้งแตี่ตอนนั้น… เฮ้อ…
“ไม่ใช่แค่สนิทธรรมดา ซานเหนียงกับหมิงเยว่ต่างก็เป็นสหายสนิทของข้า พวกเราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก อีกอย่างข้าได้รู้จักกับซานเหนียงก่อน แล้วถึงได้มารู้จักกับหมิงเยว่ในภายหลัง เพียงแต่หลังจากที่ข้าออกจากบ้านไปสำนัก พวกเราก็ติดต่อกันทางจดหมายเป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งข้าเข้าร่วมสำนักปราบสวรรค์ก
