ขลา ดังนั้น…
หลี่เต้าจึงเอ่ยปากว่า “ฝ่าบาท หากพระองค์จะทรงพระราชทานสมรสให้ก็มิใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ เพียงแต่องค์หญิงที่กระหม่อมพึงใจมิได้อยู่ในสมุดภาพนั้น”
ฮ่องเต้พลันชะงักไป แต่เมื่อได้สติเขาก็กล่าวด้วยสีหน้าประหลาด ๆ “อูอันกง รสนิยมของเจ้าช่างแตกต่างจากผู้อื่นจริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าอายุยี่สิบสามแล้วแต่ยังไม่แต่งภรรยา ที่แท้ก็…”
“แน่นอนหากเจ้าต้องการแบบนั้นจริงๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่เจ้าต้องบอกก่อนว่าเป็นผู้ใด เพื่อข้าจะได้จัดการให้เหมาะสม”
หลี่เต้าขมวดคิ้วกล่าวว่า “ฝ่าบาท พระองค์เข้าใจอะไรผิดหรือไม่พะยะค่ะ?”
ฮ่องเต้เอ่ยออกมาโดยไม่ทันคิด “เจ้าไม่ได้ชอบภรรยาผู้อื่นหรอกหรือ?”
หลี่เต้า “…”
เมื่อเห็นสีหน้าที่แฝงความนัยของฮ่องเต้ หลี่เต้าก็สูดหายใจลึกแล้วอธิบายว่า “ฝ่าบาท พระองค์คงเข้าใจพระทัยผิด กระหม่อมไม่ได้…ชอบภรรยาผู้อื่น”
“เช่นนั้นเจ้าหมายความว่า…หืม?”
พอฮ่องเต้พูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็ขมวดคิ้วทันที เขานึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่าง แต่ก่อนที่พระองค์จะทันได้มีปฏิกิริยาใด ๆ หลี่เต้าก็พลันลุกขึ้นยืนกล่าวว่า “ฝ่าบาท องค์หญิงที่กระหม่อมพึงใจคือองค์หญิงหมิงเยว่ หากพระองค์จะทรงพระราชทานสมรสให้ ก็ขอทรงโปรดพระราชทานยกองค์หญิงหมิงเยว่ให้แก่กระหม่อมด้วยเถิดพะยะค่ะ”
ในครั้งนี้หลี่เต้าถือว่าได้ท้าทายต่อหน้าฮ่องเต้อย่างแท้จริง เพราะในราชสำนักปัจจุบัน ผู้ใดเล่าจะไม่รู้ว่าองค์หญิงหมิงเยว่กลายเป็น
