แม้นางจะตื่นตะลึงในรูปลักษณ์และบรรยากาศของเจียงฉางเซิง แต่ก็ยังระมัดระวังอยู่เต็มที่ เกรงว่าเขาจะลงมือทันที
เจียงฉางเซิงไม่คาดคิดว่านางจะตรงไปตรงมาเช่นนี้ เขาจึงถามต่อทันทีว่า “เช่นนั้นแม่นางบอกได้หรือไม่ว่าเจ้ามาเพราะเหตุใด”
ฉางเหยาหลิงสบตากับเขาแล้วกล่าวว่า “โลกยุทธ์แห่งนี้มีชื่อว่า โลกยุทธ์ไทฮวง ผู้สร้างโลกยุทธ์นี้คือท่านเทพไทฮวง เขาจับตามองผู้อาวุโสและเผ่ามนุษย์ไว้แล้ว อีกไม่นานเขาจะลงมาสังหารด้วยตัวเอง เข่นฆ่าเผ่ามนุษย์ กำจัดผู้อาวุโส”
เจียงฉางเซิงแสร้งขมวดคิ้ว ถามว่า “เหตุใดเขาต้องสังหารเผ่ามนุษย์เล่า”
“เพราะเขาต้องการหลอมสิ่งมีชีวิตทั้งหลายในโลกยุทธ์เป็นโอสถ แต่เพราะเขาเองก็เป็นเผ่ามนุษย์ หากใช้คนเป็นโอสถจะก่อให้เกิดปัญหา ดังนั้นเขาจึงต้องกำจัดเผ่ามนุษย์เสียก่อน แล้วจึงกล่าวอ้างว่าเผ่ามนุษย์ถูกเผ่าพันธุ์อื่นกวาดล้าง” แม้ฉางเหยาหลิงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ด้วยสีหน้าสงบนิ่ง แต่ในใจกลับหนาวเหน็บ
เจียงฉางเซิงหรี่ตา “เรื่องการหลอมโอสถอีกแล้ว” เขานึกถึงมหาค่ายกลเตาหลอมฟ้าดินของเผ่าปีศาจในอดีต “เผ่ามนุษย์? โลกเบื้องบนก็มีเผ่ามนุษย์ด้วยหรือ”
เจียงฉางเซิงถามด้วยความสงสัย แต่เดิมเขาเข้าใจว่าโลกที่อยู่ภายใต้กฎวิถียุทธ์มีเพียงเผ่ามนุษย์ที่เขารู้จักเท่านั้น ส่วนเผ่ามนุษย์ของดาวโลกอาจจะไม่ได้อยู่ภายใต้กฎการบำเพ็ญเพียรเดียวกัน
ฉางเหยาหลิงกล่าวว่า “แน่นอนอยู่แล้ว เผ่ามนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่ถือก
