ยสำหรับซุนเซียนนั้นเขาก็ได้ล่วงเกินมาหลายครั้งแล้ว จะเพิ่มอีกสักครั้งก็คงไม่เป็นไร
ฮ่องเต้ไม่ได้ตอบรับในทันที แต่หันกลับไปมองหลี่เต้า “เจ้าว่าอย่างไร?”
หลี่เต้ามองไปที่ซุนเซียนแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “กระหม่อมก็อยากรู้เช่นกันว่าตนเองได้สังหารผู้บริสุทธิ์หรือไม่”
“อืม” ฮ่องเต้พยักหน้า “เช่นนั้นซุนเซียน เจ้าจงนำพยานของเจ้าขึ้นมา”
“พะยะค่ะ!”
อาจเป็นเพราะรู้สึกว่าในที่สุดตนเองก็จะได้กัดเอาคืนหลี่เต้าสักที ซุนเซียนจึงเดินออกจากท้องพระโรงอย่างร่าเริง
ไม่นานนักคนกลุ่มหนึ่งในชุดขาดวิ่นก็เดินตามซุนเซียนเข้ามา
ตุบ!
ก่อนที่กลุ่มคนจะเดินเข้ามาใกล้ เสียงคนคุกเข่าลงกับพื้นก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อทุกคนหันกลับไปมอง ก็เห็นเพียงกลุ่มคนเหล่านั้นในชุดขาดวิ่น แต่ละคนต่างมีสีหน้าหวาดกลัว ตัวสั่นงันงก ลงไปกองกับพื้น
