นที่เห็นท่านอู่อันกงสังหารผู้บริสุทธิ์”
“การที่ท่านอู่อันกงปราบกบฏและฆ่าโจรนั้นถือเป็นเรื่องถูกต้อง แต่สิ่งที่ไม่ควรทำที่สุดก็คือการไม่แยกแยะดีชั่ว สังหารผู้บริสุทธิ์อย่างไร้ปรานี”
“บัดนี้กระหม่อมขออนุญาตฝ่าบาทนำพยานเข้าท้องพระโรงพะยะค่ะ”
สังหารผู้บริสุทธิ์อย่างไร้ปรานี…
เมื่อได้ยินเหตุผลของซุนเซียน ทุกคนก็ต่างจับจ้องไปที่หลี่เต้า
สำหรับคนส่วนใหญ่ในที่นี้แล้ว พวกเขาไม่ค่อยรู้สถานการณ์ที่แท้จริงในทังโจวเท่าไหร่นัก พวกเขาเพียงแค่ได้รู้จากหนังสือพิมพ์ตระกูลเถียวว่าหลี่เต้ามีความชอบในการปราบปรามกบฏ สังหารผู้ก่อกบฏไปมากมาย ส่วนเรื่องที่ว่าได้สังหารผู้บริสุทธิ์หรือไม่นั้นทุกคนไม่อาจรู้ได้
แต่ในสถานการณ์ปกติเรื่องเช่นนี้สำหรับคนระดับพวกเขาแล้วไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร
การปราบกบฏในทังโจวอันกว้างใหญ่ จะให้แม่นยำขนาดนั้นก็คงเป็นไปไม่ได้ ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีผู้บริสุทธิ์บางคนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เพียงแต่ในสถานการณ์ส่วนใหญ่นั้นทุกคนต่างยอมรับในจุดนี้ ตราบใดที่ไม่เกินเลยมากเกินไปก็ไม่มีใครจะนำเรื่องนี้มาพูดอย่างเปิดเผย
แต่นี่เป็นกฎที่ไม่เป็นทางการ ในเมื่อถูกหยิบยกขึ้นมาแล้วก็ย่อมต้องมีคำอธิบายให้เป็นธรรมดา แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่การขอคำอธิบายเท่านั้น แต่ความจริงแล้วมันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อรากฐานของหลี่เต้าแต่อย่างใด
มีความเป็นไปได้สูงว่าซุนเซียนเพียงต้องการกลั่นแกล้งหลี่เต้าเท่านั้น อย่างไรเสี
