ามว่างเปล่าที่อยู่ในร่างกายของตน
ขณะที่จิตวิญญาณเริ่มบีบตัว เขาก็รู้สึกได้ว่าจิตวิญญาณกำลังกลับคืนสู่ร่างกายพร้อมกับความรู้สึกเต็มเปี่ยมในเวลาเดียวกัน เมื่อจิตวิญญาณกลับคืนมาแล้วเขาจึงได้รับรู้ถึงร่างกายของตนอีกครั้ง
และในการกลับคืนมาของจิตวิญญาณครั้งนี้เขาพบว่าความรู้สึกต่อร่างกายของตนเองได้แตกต่างไปจากเดิม
แม้ร่างกายจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดแต่เขากลับรู้สึกว่ามันแข็งแกร่งขึ้นและไม่ใช่ความแข็งแกร่งในแง่กายภาพ เขาเข้าใจร่างกายของตนเองดี มันคล้ายกับการรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์แบบระหว่างจิตวิญญาณและร่างกายจนไม่อาจแยกออกจากกัน ราวกับเส้นขนานสองเส้นที่พลันมาบรรจบกัน
ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง แม้จะดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่กลับรู้สึกว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
หลังจากบรรลุถึงขีดสุด จิตวิญญาณร้อยจั้งนอกกระโจมก็ได้หายไปโดยสิ้นเชิง
