เมื่อเห็นไกเชียนจงโกรธจัดจนเตรียมจะใช้ท่าไม้ตาย
หลีเตาก็พุ่งเข้าไปโจมตีใหม่อีกรอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ในสถานการณ์เช่นนี้หากถูกข่มเอาไว้ได้ เขาอาจจะไม่มีโอกาสอีกเลย
เมื่อเผชิญหน้ากับหลีเตาที่บุกเข้ามา ไกเชียนจงเองก็จำต้องต่อสู้ด้วย
แต่เทพมนุษย์ก็คือเทพมนุษย์ ด้วยการคุ้มครองเทพมนุษย์ที่มีอยู่ติดกาย
เมื่อไกเชียนจงเอาจริงเอาจัง เขาก็ยังคงสามารถกดดันหลีเตาได้
เพียงแต่เพราะระบบการบำเพ็ญของหลีเตามีความพิเศษจึงทำให้เขาไม่สามารถเอาชนะได้ในเวลาอันสั้น
แต่ในสายตาของคนนอกนั้นกลับมองเห็นว่าทั้งสองฝ่ายต่างกำลังต่อสู้กันอย่างสูสี
ด้วยการปะทะกันอย่างต่อเนื่องของทั้งสองคน ทั่วทั้งหุบเขาเป่ยหมางสั่นสะเทือนไม่หยุด พืนดินแตกร้าว ภูเขาพังทลาย
ภายใต้วรยุทธระดับเทพมนุษย์ของไกเชียนจงทำให้พลังสวรรค์พิภพแปรปรวนไม่หยุด
ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสได้เริ่มเปลี่ยนสี จนสุดท้ายถึงขั้นดึงดูดสายฟ้าให้ร้องคำราม
ตู้ม !
ทันใดนั้นหลีเตาก็ถูกพลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งกระแทกจนถอยร่นกลางอากาศไปร้อยจั้ง
ไกเชียนจงจึงฉวยโอกาสนี้รีบถอยห่างจากหลีเตาทันที
เขาไม่ให้อีกฝ่ายมีโอกาสเข้ามาใกล้อีก
“คราวนี้ข้าจะทำให้เจ้าแหลกเป็นจุณ !!”
ไกเชียนจงที่ลอยตัวอยู่เหนือพื้นดินร้อยจั้งเอ่ยปากพูดกับหลีเตาจากที่สูง
ขณะที่พูดนั้นพลังปราณแท้อันน่าสะพรึงกลัวก็ได้หลอมรวมอยู่รอบกายของเขา
ภายใต้การรวมตัวของพลังสวรรค์พิภพอย่างต่อเนื่อง ท้องฟ้าก็เกิดการเปลี่ยนแ