ตัวกลับมาแล้ว หลีเต้าก็กระโดดขึ้นจากพื้นโดยไม่ลังเล พุ่งตรงไปยังไกเซียนจงประมุขของพวกเขา
เมื่อทุกคนตั้งสติได้จากความตกตะลึง ต่างก็ตัดสินว่าหลีเต้ากำลังรนหาที่ตาย พวกเขายอมรับว่าถูกพลังปราณและความสามารถในการฟื้นฟูอันแกร่งกล้าของหลีเต้าทำให้ตกตะลึง แต่เพียงแค่ความสามารถนี้ มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะให้เขาต่อกรกับเทพมนุษย์ได้
ในยามนี้ มีเพียงหลีเต้าเท่านั้นที่เข้าใจการกระทำของตนเอง เขาไม่ได้กำลังรนหาที่ตาย เพียงแต่ไม่อยากถูกใช้เป็นเป้านิ่งเท่านั้น หากเขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ผลลัพธ์คงไม่ต่างจากครั้งก่อน มีเพียงการโจมตีก่อนเท่านั้น ที่อาจจะพบโอกาสบางอย่าง
หลีเต้าพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง ตรงไปยังไกเซียนจงด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ทิ้งไว้ด้านหลัง
ตูม! ทันใดนั้นเสียงอันรุนแรงพลันดังก้องขึ้นจากพื้นหุบเขา จากนั้นเงาดำสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นจากพื้นดินตรงไปยังหลีเต้า นั่นคือง้าวมังกรทมิฬที่ก่อนหน้านี้ถูกฝังลงไปใต้ดินพร้อมกับเขา หลีเต้ามาถึงเบืองหน้าไกเซียนจง พร้อมกับง้าวมังกรทมิฬที่กำเอาไว้ในมือ
“ไร้เทียมทาน! สายฟ้าพิฆาตทัพ!”
ทันใดนั้น ง้าวมังกรทมิฬก็พุ่งเข้าโจมตีไกเซียนจงอย่างหนักหน่วง พร้อมกับเสียงแหวกอากาศที่ดังขึ้น เมื่อไกเซียนจงเห็นการโจมตีอันดุดันนี้ สีหน้าของเขากลับยังนิ่งสงบอยู่
เมื่อง้าวมังกรทมิฬเข้าไปใกล้ในระยะหนึ่ง丈 หลีเต้าก็รู้สึกได้ถึงแรงต้านประหลาดที่เคยสัมผัสมาก่อน และเมื่อยิ่งเข้าใกล้อ
