ีกฝ่ายมากเท่าไร แรงต้านนั้นก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น
เมื่อง้าวมังกรทมิฬมาถึงตรงหน้าไกเซียนจง ความเร็วของมันก็ลดลงอย่างมาก พลังการทำลายล้างก็หายไปเจ็ดแปดส่วน ส่วนพลังที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดนั้น ไม่อาจทำอันตรายอีกฝ่ายได้
“เจ้ารู้หรือไม่ว่า ความแตกต่างระหว่างเทพมนุษย์กับคนธรรมดาคืออะไร?” ไกเซียนจงเอ่ยขึ้นด้วยสายตาดูแคลนอย่างผู้อยู่เหนือกว่า “เมื่อก้าวข้ามเข้าสู่ระดับเทพมนุษย์แล้ว พลังสวรรค์พิภพจะทำการปกป้องเอง คนธรรมดาสามัญเช่นเจ้า แม้แต่คุณสมบัติที่จะเข้าใกล้ข้าก็ยังไม่มี”
เมื่อเผชิญกับคำพูดอันหยิ่งยโสของไกเซียนจง หลีเต้าจึงไม่เสียเวลาพูดพล่าม หลังจากเขาดึงง้าวมังกรทมิฬกลับมา ก็เหวี่ยงง้าทำการโจมตีอีกครั้ง
การแทงครั้งนี้ไม่ใช่การฟันอีกต่อไป แต่เป็นการแทงพุ่งเข้าไป เมื่อการโจมตีครั้งนี้เข้าไปในขอบเขตการปกปองจากพลังสวรรค์พิภพของไกเซียนจง มันก็เกิดสถานการณ์เดียวกัน แต่ดีกว่าครั้งก่อนเล็กน้อย
“ข้าบอกแล้วว่า การโจมตีเช่นนี้มัน…”
ไกเซียนจงยังพูดไม่ทันจบ ทันใดนั้น แขนทั้งสองข้างของหลีเต้าก็พลันพองขยายใหญ่ขึ้นอีกหลายเท่า เส้นเอ็นทั่วร่างตึงเครียดถึงขีดสุด จากนั้น พลังที่แข็งแกร่งกว่าตอนออกอาวุธหลายเท่า ก็ถูกเพิ่มเข้าไปในง้าวมังกรทมิฬ
“ไร้เทียมทาน! พังทลายทำลาย!”
ง้าวมังกรทมิฬพลันเพิ่มความเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน มันทะลวงผ่านการปกป้องจากพลังสวรรค์พิภพเข้าไปในชั่วพริบตา มาปรากฏตรงหน้าไกเซียนจง แล้ว
