ไกเซียนจงก็ถูกการโจมตีที่ไม่ทันตั้งตัวนี้ทำเอาตกใจ
หลังจากหลบหลีกไปครั้งหนึ่ง ง้าวมังกรทมิฬก็ปาดผ่านใบหน้าของเขา ทิ้งรอยแผลเป็นทางยาวไว้บนใบหน้าของเขาทันที
“ชิ…”
ความเจ็บแปลบเล็กน้อยบนใบหน้า ทำให้ไกเซียนจงโกรธจัด ชั่วขณะถัดมาร่างของเขาสั่นสะท้าน ก่อนจะซัดฝ่ามือออกไป หลีเต้าชักอาวุธกลับมาป้องกันตัว แต่ก็ถูกแรงสะท้อนผลักดันให้ถอยออกไป หลังจากถอยออกมาแล้ว ในใจเขาก็ดำแต่ถอนหายใจ
น่าเสียดายจริง… เขาไม่ได้หวังว่าการโจมตีเมื่อครู่จะสามารถสังหารอีกฝ่ายได้ เพียงแค่วังจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าไกเซียนจงจะระมัดระวังตัวเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้