้สึกในใจของเขา เหมือนกับว่ากำลังฝืนต่อสู้กับสวรรค์
การโจมตีของไกเซียนจงมาถึงในพริบตา เมื่อมองเห็นฝ่ามือยักษ์ขนาดร้อย丈ที่กดทับลงมาเหนือศีรษะ หลีเต้าก็ไม่ใช่ว่าไม่คิดจะหลบหนี แต่ชั่วขณะนั้น เขาเหมือนถูกฟ้าดินตรึงตัวเอาไว้ จำกัดการเคลื่อนไหว พอจะขยับตัวก็เหมือนกับติดอยู่ในหลุมโคลน
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากให้เวลาเขาสักหน่อย การใช้พลังของเขาเพื่อทลายให้หลุดพ้นออกมาก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่การต่อสู้ระหว่างยอดฝีมือ เวลาเพียงเท่านี้ก็สำคัญยิ่งนัก
ทว่าก่อนที่จะหลบหลีกได้ การโจมตีก็มาถึงตรงหน้าแล้ว นั่นหมายความว่าเขาต้องรับมือด้วยกำลังเท่านั้น
ทันใดนั้น พลังปราณโลหิตก็ได้หลอมรวมบนง้าวมังกรทมิฬ พร้อมกับสายฟ้าที่แลบออกมา
“ไร้เทียมทาน! สายฟ้าพิฆาตทัพ!”
การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัว ได้ปะทะเข้ากับฝ่ามือยักษ์นั้น ทำให้ทั้งเขาเป่ยหมางสั่นสะเทือน ฝ่ามือยักษ์นั้นถูกต้านเอาไว้ได้ในทันที แต่เมื่อไม่มีพลังหนุนเพิ่ม ฝ่ามือยักษ์นั้นจึงสั่นเล็กน้อย ก่อนจะกดทับลงมาหาเขาอีกครั้ง
ทันใดนั้น ก็มีเสียงผ้าฉีกขาดดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าอาภรณ์ที่ห่อหุ้มร่างกายท่อนบนของหลีเต้านั้น มันฉีกขาดออกทั้งหมด
ในชั่วขณะนั้น กล้ามเนื้อทั่วร่างของหลีเต้าได้พองขยายขึ้นมาก นี่คือความสามารถที่เขาได้รับ หลังจากผ่านการแปรสภาพกล้ามเนื้อทั้งหมดมาในอดีต หลีเต้าสละความเร็วบางส่วนเพื่อเสริมพลังให้ตนเอง หลีเต้าตอนนี้ดูราวกับเป็นยักษ์น้อย และเพราะเหตุน
