หลังจากพาตัวจ้าวคังและจ้าวหยงที่สลบไสลมาด้วย หลีชิงเอ๋อร์ก็รีบเร่งฝีเท้าสุดกำลัง แตนนางก็เป็นเพียงผู้ฝึกบำเพ็ญธรรมดาที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดเท่านั้น แล้วจะวิ่งหนีผู้แข็งแกร่งระดับมหาราชาปรมาจารย์สองคนที่ไล่ตามหลังมาได้อย่างไร
หากไม่ใช่เพราะฐานะของนาง สองคนที่ไล่ตามมาก็ไม่จำเป็นต้องไล่ล่าแล้ว เพียงแค่วางมือครั้งเดียวก็สามารถสังหารนางได้
“สตรีศักดิ์สิทธิ์ ยอมแพ้เถิด หากเจ้าปล่อยพวกเขาสองคนตอนนี้ บางทีประมุขอาจจะยกโทษให้เจ้าก็ได้” หลังจากรู้ว่าหลีชิงเอ๋อร์ไม่ใช่เทพีศักดิ์สิทธิ์ สองคนนั้นก็เรียกนางว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง
หลีชิงเอ๋อร์ไม่สนใจคนทั้งสองที่อยู่ด้านหลัง นางยังคงทำในสิ่งที่ตนเองต้องการต่อไป
เมื่อเห็นเช่นนั้น สองคนนั้นก็สบตากัน ในชั่วขณะถัดมาร่างของทั้งคู่ก็หายวับไปจากที่เดิม และเมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง พวกเขาก็ล้อมขวางเส้นทางของหลีชิงเอ๋อร์ทั้งด้านหน้าและด้านหลังเอาไว้
เมื่อเห็นสถานการณ์ดังนั้น หลีชิงเอ๋อร์ก็หยุดลงทันที คนหนึ่งหยุดมือ อีกคนก็เดินตรงไปที่หลีชิงเอ๋อร์
“มอบตัว…”
ขณะที่คนผู้นั้นกำลังจะลงมือจับตัว หลีชิงเอ๋อร์ก็พลันร้องเสียงดังว่า “พี่ชาย!”
“หืม?” เมื่อได้ยินเสียงร้องของหลีชิงเอ๋อร์ ทั้งสองคนก็ต่างชะงักงันไป พวกเขาที่รู้ว่าหลีชิงเอ๋อร์มีสถานะเป็นเทพีศักดิ์สิทธิ์ จึงคิดว่านางกำลังเรียกหาไกเซียนจง แต่ไม่นานพวกเขาก็รู้ว่าตนเองคิดผิด
ฟุบ! ทันใดนั้นก็มีเสียงแ
