ทิ้ง”
“เข้าใจแล้วขอรับ”
ด้วยเหตุนี้ ภายใต้คำสั่งของบุรุษผู้นั้น ขบวนเดินทางจึงเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง เดิมทีนั้นทุกหนึ่งลี้ที่วิ่ง ขบวนหมื่นคนจะมีคนหลุดขบวนเพียงสิบกว่าคน
แต่หลังจากเร่งความเร็วขึ้นแล้ว ทุกหนึ่งลี้จะมีคนล้มลงข้างทางนับสิบถึงร้อยคน ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเพราะใช้น้ำมนต์ พวกเขาจึงล้วนมีสีหน้าบ้าคลั่งก่อนที่จะล้มลง
ขณะเดียวกันเมื่อเวลาผ่านไป จำนวนคนที่หลุดออกจากขบวนก็ยิ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สองชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดขบวนนี้ก็มาถึงเขตตงเจียง
และเมื่อทุกคนเห็นสภาพของเขตตงเจียงในยามนี้ ก็พากันชะงักด้วยความตกตะลึง
“ที่นี่คือเขตตงเจียงหรือ?” บุรุษบนรถม้าเปิดโล่งลุกพรวดขึ้นยืน เขาหันไปถามผู้ช่วยที่อยู่ด้านข้าง
ผู้ช่วยพินิจดูอย่างถี่ถ้วนแล้วพยักหน้า “ขอรับท่านราชัน ที่นี่คือเขตตงเจียงจริงๆ เพียงแต่ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จึงกลายเป็นสภาพเช่นนี้”
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของถังซินผู้เป็นราชันทักษิณแห่งสำนักปราบสวรรค์ ก็แปรเปลี่ยนไปมาอย่างคาดเดาไม่ได้ เขาเงยหน้ามองเขตตงเจียงที่ตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง แล้วกัดฟันพูดว่า
“เข้าไปค้นหาดูว่ายังมีคนรอดชีวิตหรือไม่ ข้าต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขตตงเจียง เจ้าหลิวฮุยทำอะไรลงไป!”
“ขอรับ!”
หลังจากนั้น ผู้ช่วยก็นำคนจำนวนมากเข้าไปในเขตตงเจียงที่กลายเป็นซากปรักหักพัง ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ขณะที่ถังซินกำลังนอนรออยู่บน
