”
สามวันต่อมา ณ เขตตงเจียง
แม้ว่าสำนักปราบสวรรค์จะเป็นนิกายใหญ่ที่ก่อความวุ่นวายไปทั่วทั้งถังโจว แต่พวกเขาก็ยังมีสถานที่เงียบสงบสำหรับการฝึกฝนที่เป็นของตนเอง ทั้งที่ทำลายล้างอย่างหนักไปทั่วเช่นนั้น และเขตตงเจียงก็เป็นสถานที่เช่นนั้น ที่นี่ทั่วทั้งเขตตงเจียงล้วนเต็มไปด้วยสาวกของสำนักปราบสวรรค์ฝั่งตะวันออก หรือไม่ก็พวกอันธพาลที่เดินทางมาจากแดนไกลเพื่อหวังจะเข้าร่วมกับหัวหน้าราชาตะวันออก หลี่ฮุย
นอกประตูเมือง
“พวกเจ้าเป็นใครกัน?” ยามที่เฝ้าอยู่นอกประตูเขตตงเจียงได้สกัดกั้นคนกลุ่มหนึ่งเอาไว้
ปัง!
เงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ติเข้าที่ใบหน้าของคนที่ขวางทางอย่างกะทันหัน ส่งร่างของเขาลอยกระเด็นออกไป
“บังอาจนัก! พวกเจ้า…” เมื่อเห็นคนบังอาจลงมือ หัวหน้าองครักษ์จึงคิดจะออกคำสั่งจัดการกับหญิงสาวกลุ่มนี้ที่อยู่เบื้องหน้า ในชั่วขณะถัดมาเสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้น
หัวหน้าองครักษ์ยื่นมือออกไปคว้าโดยไม่รู้ตัว เขาพบว่าในมือพลันมีป้ายอาญาสิทธิ์ปรากฏขึ้นมา
“ตาบอดกันไปแล้วหรือไร สตรีศักดิ์สิทธิ์ได้มาถึงที่นี่แล้ว รีบหลีกทางให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
หัวหน้าองครักษ์มองดูป้ายอาญาสิทธิ์แวบหนึ่ง แล้วสำรวจหญิงสาวชุดขาวที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นเขาก็รีบยกมือห้ามลูกน้องที่กำลังจะลงมือ หลังจากกวาดตามองหญิงสาวชุดขาวเหล่านั้นแล้ว สายตาเขาก็จับจ้องไปที่ร่างหนึ่งอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น เขาก็สะดุ้งโหยงแล้วรีบคุกเข่าลงกับพื้นก
