าย่อตัวลงก่อนจะวางมือลงบนศีรษะของเด็กหญิงแล้วลูบเบาๆ เขากล่าวด้วยเสียงอ่อนโยนว่า
“ชิงเอ๋อร์… ข้าคือพี่ชาย”
เมื่อคำว่าพี่ชายดังขึ้น ร่างของเด็กหญิงก็ยิ่งสั่นเทารุนแรงขึ้น
“พี่ชาย…”
ทันใดนั้น เด็กหญิงตัวน้อยที่ซุกหน้าอยู่ระหว่างเขาก็พึมพำขึ้นมาเสียงเบา
หลังจากนั้น นางจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าน่ารักของนาง ใบหน้านี้ซ้อนทับกับภาพของเด็กหญิงตัวน้อยในความทรงจำของหลีเต้าได้อย่างสมบูรณ์
เมื่อเด็กหญิงเห็นรูปลักษณ์ของหลีเต้า นางก็มีสีหน้างุนงงเล็กน้อย ราวกับกำลังสงสัย ทันใดนั้น สีหน้าของเด็กหญิงก็พลันเปลี่ยนไป ความงุนงงในดวงตาค่อยๆ สลายไป จนสุดท้ายกลายเป็นความยินดีอันเปี่ยมล้น
“พี่ชาย!”
หลังจากเด็กหญิงร้องเรียกหนึ่งครั้ง นางก็พุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของเด็กชายที่สูงกว่านางครึ่งศีรษะที่ยืนอยู่ตรงหน้า
จิตวิญญาณไม่เหมือนกับร่างกาย มันมีความยืดหยุ่นสูง ผู้มีความสามารถเพียงพอก็จะควบคุมวิญญาณให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้ และในตอนนี้ หลีเต้าก็กำลังควบคุมวิญญาณของตนเองให้เปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ในวัยเด็ก
เด็กหญิงคนนี้ก็คือน้องสาวของเขานั่นเอง หลีชิงเอ๋อร์จึงจำเขาได้ในแวบแรก
แต่ยังไม่ทันที่หลีเต้าจะได้รับความรู้สึกอบอุ่นจากความสนิทสนมของน้องสาวตัวเอง ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าตัวเองถูกผลักออกมาอย่างแรง
เมื่อเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง หลีชิงเอ๋อร์กลับไม่ได้มีสีหน้าตื่นเต้นและอยากร้องไห้เหมือนเมื่อครู่นี้อีกแล้ว
