จะถูกนางควบคุมอยู่ แต่ความจริงแล้วอีกคนหนึ่งนั้นยังไม่ได้ตายสนิท ยังคงมีอยู่ในมุมหนึ่งของร่างกายนาง เพียงแต่เพราะพลังของนางแข็งแกร่งกว่าอีกคนหนึ่ง จึงกำลังถูกกลืนกลาย มีเพียงการกลืนกลายอีกคนอย่างสมบูรณ์เท่านั้นถึงจะตายโดยสิ้นเชิงได้ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของนางนับตั้งแต่นั้นไป”
“ดังนั้น วิธีเดียวในตอนนี้ก็คือให้อีกคนเอาชนะนางในปัจจุบันให้ได้ ในทางกลับกัน ถ้าให้อีกคนหนึ่งกลืนกลายนาง อีกคนหนึ่งก็จะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ โดยสรุปแล้ว…”
ยังไม่ทันที่ผู้อาวุโสซู่วจะพูดจบ หญิงในชุดนักบวชที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็อดหัวเราะเยาะขึ้นมาไม่ได้
“ให้นางมากลืนกลายข้าผู้เป็นเต้าจวิน? พวกนอกรีตนอกกรอบก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่วันยังค่ำ ช่างเพ้อฝันเหลือเกิน เพียงแค่สตรีระดับเซียนเทียนคนหนึ่ง เจ้าแน่ใจหรือว่านางจะทำได้? แล้วจะทำได้อย่างไร”
เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ผู้อาวุโสซู่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหยางเหยียนที่บัดนี้ได้กำกระบี่หักกลับมาไว้ในมืออีกครั้ง
ผู้อาวุโสซู่วมองหญิงในชุดนักบวชและโต้แย้งว่า “อีกตัวตนของนางไม่มีทางต่อกรกับเจ้าได้เลย แต่การที่นางไม่สามารถจัดการกับเจ้าได้ ไม่ได้หมายความว่านางจะไม่สามารถยืมพลังจากผู้อื่นมาจัดการเจ้าได้”
หลังพูดจบ เขาก็มองไปที่หลี่เต้าแล้วเอ่ยว่า
“สถานการณ์เป็นไปตามที่นางกล่าวจริง อีกตัวตนนั้นไม่สามารถจัดการกับนางได้หากอยู่ตามลำพัง เพียงแต่ข้ามีวิธีหนึ่งที