ดูอย่างละเอียด ทั้งสองสวมเกราะแนบตัว ในมือถืออาวุธหนัก มีความสูงอย่างน้อยสิบจั้ง เพียงแค่ความสูงก็สร้างความกดดันอย่างมากให้แล้ว มีบารมีที่คนธรรมดาไม่มี
“ทำลาย!”
หนึ่งในยักษ์จากภาพวาดฟาดค้อนหนักลงมาที่กระหม่อมของหลี่เต้าอย่างรุนแรง ในขณะที่ค้อนหนักกำลังจะฟาดลงมานั้น หลี่เต้าพลันเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาคู่นั้นของเขาเปล่งประกายสีแดงเจิดจ้า ในชั่วขณะถัดมา ลำแสงสีแดงสองสายก็พุ่งออกมาจากดวงตาของเขา
เมื่อแสงสีแดงปะทะเข้ากับค้อนหนักนั้น มันก็เหมือนใบมีดที่ตัดเข้าไปในเต้าหู้ ตัดผ่านไปได้อย่างง่ายดาย พอโดนลำแสงสีแดงจากดวงตาของหลี่เต้าเข้าไป ตรงกลางของค้อนหนักนั้นก็มีรูที่มองทะลุผ่านได้ปรากฏขึ้น พอมองจากตรงนั้นก็จะสามารถมองเห็นคนในภาพวาดที่ศีรษะหายไปแล้วได้ ในที่สุดยักษ์ในภาพวาดก็กลายเป็นแสงสีขาวสลายหายไป
ดังนั้น ยักษ์ในภาพวาดที่เดิมมีสองตนจึงเหลือเพียงอีกตนหนึ่งที่มีสีหน้าไม่อยากเชื่อ แต่ก่อนที่หลี่เต้าจะเงยหน้ามอง ยักษ์ในภาพวาดตนสุดท้ายที่เหลืออยู่ก็กลายเป็นลำแสงพุ่งกลับเข้าไปในภาพวาด กลับคืนสู่รูปลักษณ์เดิม ทันใดนั้น ประตูครึ่งบานของวัดก็เปิดออกเอง ราวกับกำลังเชิญหลี่เต้าให้เข้าไปข้างใน
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้าก็ไม่คิดมาก เขาเดินเข้าไปตามประตูครึ่งบานที่เปิดออกอีกด้านหนึ่ง
หลังจากปล่อยให้หญิงในชุดนักบวชอยู่ในวิหารหลักของวัดเต๋าแล้ว เหล่าหญิงสาวชุดขาวทั้งหมดก็ต่างยืนรออยู่ด้านนอกวิหารหลักอย่า
