“ปล่อยสตรีศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นหญิงในชุดนักบวชถูกจับตัว พวกหญิงในชุดนักบวชที่เหลือกว่าสิบคน ก็พุ่งเข้าใส่หลีเต้าทันที
“เหอะ!”
หยางเหยียนแค่นเสียงเบาๆ แม้เขาจะไม่สามารถจัดการกับหญิงในชุดนักบวชได้ แต่เขาก็ยังจัดการสตรีเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
สตรีศักดิ์สิทธิ์?
หลีเต้ามองหญิงในชุดนักบวชตรงหน้าด้วยสายตาประหลาดใจ ไม่คิดว่าหญิงคนนี้จะเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักปราบสวรรค์
ไม่รู้ว่านี่จะนับเป็นการได้มาโดยไม่ต้องออกแรงหรือไม่
หลีเต้ามองสำรวจหญิงในชุดนักบวชที่ถูกเขาจับมือไว้ข้างหนึ่ง
เพียงแวบเดียวก็เห็นความเย็นชาและเจตนาฆ่าในดวงตาของอีกฝ่ายเต็มไปหมด
“อยากฆ่าก็ฆ่าเสียสิ” น้ำเสียงของหญิงในชุดนักบวชเย็นยะเยือกยิ่งกว่าสายตาของนาง
หลีเต้าเพิ่งเตรียมจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นสายตาก็เลื่อนมองลงไปโดยไม่รู้ตัว
“เจ้า…”
เมื่อหญิงในชุดนักบวชสังเกตเห็นสายตาของหลีเต้า นางก็ตกตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนที่ใบหน้าใต้ผ้าคลุมจะแดงกํ่าด้วยความอับอายและโกรธแค้นทันที
เพราะการดิ้นรนทำให้ชุดนักบวชของนางเปิดอ้าออกเล็กน้อย เผยให้เห็นผิวส่วนหนึ่งบริเวณใต้ลำคอ
ทว่าสิ่งที่ทำให้นางโกรธยิ่งกว่านั้นคือ อีกฝ่ายไม่เพียงจ้องมองอย่างไม่ละสายตา แต่ยังเตรียมจะยื่นมือมาอีกด้วย
ในขณะที่นางกำลังสิ้นหวัง คิดว่าตนได้พบคนชั่วช้าตัณหากลับกำเริบอยู่นั้น
จี้ห้อยคอของนางก็รู้สึกตึงขึ้น พร้อมกับเสียงเชือกขาดที่ดังขึ้นมา
“เจ้า!
