พร้อมกับการปรากฏตัวของกลุ่มคนชุดขาวนี้ พวกมือสังหารที่กำลังล้อมรอบหลี่เต้าอยู่ก็ตัดสินใจยุติการต่อสู้กับพวกหยางเหยียน แล้วถอยกลับไปหากลุมคนเหล่านั้น
เมื่อกลุ่มคนชุดขาวเข้ามาใกล้ หยางเหยียนและคนอื่นๆ ก็เห็นได้ชัดว่าผู้มาเยือนเป็นกลุ่มสตรี เกือบจะทุกคนสวมผ้าคลุมหน้าและสวมชุดกระโปรงยาวสีขาว มีเพียงหญิงที่อยู่ตรงกลางเท่านั้นที่แตกต่างออกไป แม้นางจะสวมผ้าคลุมหน้าเช่นกัน แต่เสื้อผ้าของนางกลับเป็นชุดนักบวชสีขาว ยิ่งไปกว่านั้น ยังสามารถมองเห็นสายตาของนางที่เย็นชาและเฉยเมยได้ เมื่อสายตาของนางกวาดมองผ่านหยางเหยียนและคนอื่นๆ รวมถึงหลี่เต้าที่อยู่บนรถม้าด้านหลังแล้ว ทันใดนั้นในดวงตาของนางก็ปรากฏแววสังหารอันเข้มข้นขึ้นมา
“ฆ่ามัน”
หญิงผู้เป็นหัวหน้าไม่มีคำพูดเกินจำเป็น นางเพียงเอ่ยสั่งการเสียงเย็นชาเท่านั้น พร้อมกับคำสั่งของนาง หญิงชุดขาวสิบกว่าคนรอบข้างก็ชักกระบี่ออกมา และเข้าล้อมโจมตีพวกหยางเหยียนทันที
เมื่อเห็นเช่นนั้น ทหารสามนายจากกองทัพผู่ลู่ที่กำลังคุ้มกันหลี่เต้าอยู่ก็คิดจะเข้าไปช่วย
“ไม่ต้องเข้ามา พวกเจ้ารอคุ้มกันหัวหน้าก็พอ” หยางเหยียนมองหญิงสาวที่กำลังบุกเข้ามาและกล่าวอย่างมั่นใจ “แค่กลุ่มสตรีเท่านั้น ข้าคนเดียวก็จัดการได้”
หลังกล่าวจบ เขาก็ลงมือโจมตีสตรีชุดขาวฝั่งตรงข้ามอย่างฮึกเหิม ไม่นานนักทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกัน สิ่งที่ทำให้หยางเหยียนประหลาดใจก็คือ กลุ่มสตรีที่เขาคิดว่าจะจัดการได้อย่า
