งง่ายดายนั้น กลับทำได้ยากเย็นกว่าที่คิด แม้ว่าพวกนางเหล่านี้จะมีวรยุทธ์อยู่ในระดับเซียนเทียนขั้นต้นถึงขั้นกลางเหมือนกับพวกมือสังหารก่อนหน้านี้ แต่ดูเหมือนว่าพวกนางจะฝึกฝนกระบวนท่ากระบี่มาเป็นพิเศษ เมื่อรวมตัวกันแล้วก็ทำให้เขายากที่จะโจมตีได้ แต่นี่ก็แค่มีความยากเล็กน้อยเท่านั้น ยิ่งปะทะกันนานขึ้น หยางเหยียนก็เริ่มได้เปรียบอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่หยางเหยียนคิดว่าเขาจะสามารถจัดการพวกนางได้อย่างราบรื่นด้วยตัวคนเดียว ทันใดนั้นเสียงกระบี่ใสวิ้งกังวานก็ดังขึ้น ในชั่วขณะถัดมา หยางเหยียนพลันรู้สึกเพียงแค้แสงสว่างจ้าแวบเข้ามาตรงหน้า หลังจากแสงจ้าผ่านไป พอเขาลืมตาขึ้นมาก็เห็นกระบี่ยาวปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว หยางเหยียนรีบยกดาบขึ้นสกัดโต้กลับทันที ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น เงาดาบและแสงกระบี่ปรากฏขึ้นไม่หยุด
“กระบี่แยกแสง!”
พร้อมกับที่เสียงใสเย็นเยียบดังขึ้น หยางเหยียนก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบที่หน้าอก หลังจากถอยหลังออกมาและก้มมอง เขาพบว่าที่หน้าอกมีรอยเลือดยาวจากการถูกฟันปรากฏขึ้น
เมื่อเห็นรอยเลือด หยางเหยียนก็รู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้างในใจ โชคดีที่เขาได้ฝึกวิชาเสริมร่างที่หัวหน้ามอบให้ในตอนนั้น ทำให้พลังกายของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่า มิเช่นนั้น เพียงกระบี่เดียวนี้ก็พอที่จะทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสแล้ว ขณะที่กำลังคิดจะใช้วิชาเสริมร่างเพื่อหยุดเลือดในทรวงอก ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจนที่บริเวณบาดแผล
