ราชันมารเก้าขุมนรกบอกเล่าถึงความเป็นไปของเผ่านานาในไท่ฮวงให้เจียงเยี่ยฟัง
เจียงเยี่ยยิ่งฟังสีหน้าก็ยิ่งย่ำแย่ขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายความเชื่อมั่นที่มีต่อบรรพบุรุษก็เริ่มคลอนแคลน
มิใช่เขาคิดว่าบรรพบุรุษไม่แข็งแกร่งพอ แต่เป็นเทียนจิ่งไม่แข็งแกร่งพอ! ยามอยู่ต่อหน้าเผ่าทั้งปวงในไท่ฮวง เผ่ามนุษย์แห่งเทียนจิ่งอ่อนหัดเกินไป!
“เมื่อใดคงคาลี้ลับนอกพิภพจะมาถึงขอรับ” เจียงเยี่ยเงยหน้าขึ้นเอ่ยถามทั้งกัดฟัน
ราชันมารเก้าขุมนรกบอกแล้วว่า จะมีเทพจากโลกเบื้องบนลงมากำจัดเผ่ามนุษย์ ลำพังแค่เผ่านานาในไท่ฮวงก็น่ากลัวมากพอแล้ว ยังมีเทพจากโลกเบื้องบนอีก…
เจียงเยี่ยยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นตระหนก และสัมผัสได้ถึงความกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน เป็นความกดดันที่ยิ่งกว่าครั้งใต้หล้าเกิดความโกลาหลก่อนหน้านี้เสียอีก
ราชันมารเก้าขุมนรกกล่าวว่า “จะมาเมื่อใดอาจารย์ก็ไม่รู้ชัด”
“แต่มีข้อหนึ่งที่สามารถแน่ใจได้ นั่นก็คือเวลานี้เผ่ามนุษย์ถูกเทพแห่งโลกเบื้องบนเพ่งเล็งแล้ว เวลาที่คงคาลี้ลับนอกพิภพจะมาถึงก็มีแต่จะขยับเข้ามา”
“มีเวลาเหลือให้เผ่ามนุษย์ไม่มากแล้ว หากเจ้าพาเผ่ามนุษย์กลุ่มหนึ่งออกไปก่อน อาจารย์ก็ยินดีจะปกป้องเจ้า”
“แน่นอนว่าอาจารย์ย่อมต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าและเผ่ามนุษย์ของเจ้าในภายหลัง”
“ทว่าเจ้าจงวางใจ ข้าจะไม่กดขี่เผ่ามนุษย์เยี่ยงทาส และจะไม่ส่งพวกเจ้าไปตาย ทว่าในเผ่ามารของอาจารย์ก็จำเป็นต้องชิงดีชิงเด่นเช่นกัน”
เขาพ
