“เสด็จพ่อ!”
เจียงจื๋ออวี้โผเข้าสู่อ้อมแขนของเจียงฉางเซิง พลางร้องเรียกเขาอย่างว่านอนสอนง่าย
แม้จะอายุเพียงสองขวบ แต่สติปัญญาของเขาเติบโตได้อย่างรวดเร็ว เวลาพูดจาแทบไม่ต่างกับเด็กอายุหกเจ็ดขวบ
เจียงฉางเซิงกอดเขาพร้อมกับยิ้มออกมา ยามมองเจียงจื๋ออวี้ในวัยเยาว์ทำให้เขาคิดถึงเจียงจื๋ออวี้ในชาติก่อน
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน เรียกได้ว่าสรรพสิ่งคงอยู่แต่คนเปลี่ยนแปลงโดยแท้
ก่อนนี้เพราะมีหอมังกรมหายานอยู่ ทำให้เขาไม่สามารถเปิดเผยฐานะที่แท้จริงกับเจียงจื๋ออวี้ได้
แต่เวลานี้เขาได้กลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในต้าจิ่งแล้ว จนถึงขั้นที่อาจจะเป็นหนึ่งในใต้หล้าด้วยซ้ำไป
เขาสามารถชดเชยความเสียใจในครั้งเก่าก่อน และชดเชยวัยเด็กของเจียงจื๋ออวี้ได้
มูหลิงลั่วเดินมานั่งลงข้างเขาและถามว่า “เมื่อไหร่จื๋ออวี้จะฝึกยุทธ์ได้เจ้าคะ”
เจียงจื๋ออวี้ร้องขึ้นว่า “ข้าอยากฝึกยุทธ”
เจียงฉางเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นก็เริ่มฝึกเสีย”
เจียงจื๋ออวี้มีพรสวรรค์ไม่ใช่ธรรมดา แม้ตอนเพิ่งเกิดมาเขาจะห่างชั้นกับเจียงเทียนมิ่งมาก
แต่การตระหนักรู้และกายเนื้อที่สร้างขึ้นมานั้น เจียงเทียนมิ่งกลับไม่อาจเทียบเขาได้เลย
เจียงเทียนมิ่งหลอมรวมสายเลือดของสัตว์อสูรนับร้อยชนิดเอาไว้ภายในกาย ตอนที่อยู่ในครรภ์เป็นเวลาสิบปีก็คือขั้นตอนของการหลอมรวม
ทว่าสายเลือดนับร้อยชนิดที่หลอมรวมกัน กลับยังไม่อาจเทียบเท่าสายเลือดของเซียนได้
หากเทียบระดับขั้นข
