“เป็นหัวหน้าหอหลิว หัวหน้าหอหลิวมาแล้ว!”
“นี่คงเป็นการรับคนของสำนักปราบสวรรค์ใช่หรือไม่ รีบไปดูกันเถอะ”
เมื่อเห็นบุคคลที่นำกลุ่มคนเหล่านั้นได้ชัดเจน ความวุ่นวายก็เกิดขึ้นในหมู่ผู้ลี้ภัย ทุกคนพากันกรูไปทางฝั่งตรงข้าม
“ทุกคนหลีกทางด้วย หัวหน้าหอหลิวมีธุระต้องจัดการก่อน”
เมื่อเห็นกลุ่มคนที่หลั่งไหลเข้ามา ไม่นานก็มีคนจำนวนมากออกมาจากด้านหลังของหัวหน้าหอหลิวผู้นั้นเพื่อสกัดผู้คนโดยรอบ
อาจเป็นเพราะผู้ลี้ภัยเหล่านี้มีความเคารพหัวหน้าหอหลิวคนนี้จริงๆ พวกเขาจึงหยุดฝีเท้าอย่างว่าง่าย จากนั้นกลุ่มคนภายใต้การนำของหัวหน้าหอหลิวจึงมาถึงเบื้องหน้าหลีเต้าและคณะอย่างราบรื่น
และเพราะหัวหน้าหอหลิวคนนี้ ผู้ลี้ภัยจึงล้อมทั้งสองฝ่ายเอาไว้ตรงกลาง
เมื่อหลีเต้ามองไปก็พบว่า ยามลาดตระเวนที่เคยพูดคุยกับเขาก่อนหน้านี้กำลังยืนอยู่ด้านหลังหัวหน้าหอหลิว ทำให้เข้าใจสาเหตุได้ในทันที
หัวหน้าหอหลิวเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมเล็กน้อย ดูใจดีมาก สายตาของเขากวาดมองพวกหลีเต้าครู่หนึ่ง ก่อนสุดท้ายจะจับจ้องมาที่หลีเต้า
อีกฝ่ายก้าวเข้ามาประสานมือพร้อมรอยยิ้มบางแล้วกล่าวว่า “หลิวเผิงจากสำนักปราบสวรรค์ ไม่ทราบว่าคุณชายมีนามว่าอะไร?”
หลีเต้าโบกมือสั่งหยางเหยียนที่ยืนขวางอยู่ข้างหน้าให้ถอยไปด้านข้างแล้วตอบว่า “ข้าคือหลีเต้า ไม่ทราบว่าหัวหน้าหอหลิวมาที่นี่ด้วยเหตุใด?”
หลิวเผิงหัวเราะเบาๆ พลางกล่าวว่า “ไม่มีอะไรหรอก เพียงแคได้ยินว
