แต่ได้ยินมาว่าตอนนี้ทั่วทั้งถังโจวมีกบฏออกอาละวาดไปทั่ว ส่วนเหตุผลที่มุ่งหน้าไปยังเขตหลงเหมินนั้น เพราะพวกข้าได้ยินว่ามีคนจากสำนักปราบสวรรค์อยู่ในเขตหลงเหมิน คอยทำการช่วยเหลือผู้ลี้ภัย พวกข้าเลยจะไปที่นั่น”
“สำนักปราบสวรรค์? ช่วยเหลือผู้ลี้ภัย?” เมื่อได้ยินคำตอบของผู้ลี้ภัย หลี่เต้าก็พลันขมวดคิ้วเล็กน้อย “พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าพวกกบฏเป็นฝีมือของสำนักปราบสวรรค์นั่นแหละ”
“ข้าน้อยทราบดีแล้ว…”
“ทราบแล้วยังกล้าไปอีกหรือ?”
“แต่ข้าน้อยเองก็ทราบว่า ถึงแม้พวกกบฏจะเกิดจากการปลุกปั่นของสำนักปราบสวรรค์ แต่ความจริงแล้วพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับสำนักปราบสวรรค์มากนัก กระทั่งสำนักปราบสวรรค์เองก็น่าจะเป็นผู้เคราะห์ร้ายด้วยซ้ำ”
ผู้ลี้ภัยพูดต่อไปโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง
“ว่ากันว่าตอนแรกสำนักปราบสวรรค์เพียงแค่ต้องการช่วยเหลือประชาชนและบรรเทาภัยพิบัติเท่านั้น แต่ขุนนางถังโจวไม่เพียงไม่สนับสนุน ยังกลับขัดขวางการช่วยเหลือของพวกเขา สุดท้ายผู้ลี้ภัยเหล่านั้นจึงอยู่ไม่ได้และกลายเป็นกบฏ แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะข้าน้อยมองเพียงด้านเดียว แต่ข้าน้อยแทบไม่เคยได้ยินใครพูดถึงสำนักปราบสวรรค์ในแง่ร้ายเลย หากท่านต้องการรู้ความจริง ก็ไม่เสียหายที่จะไปเยือนเขตหลงเหมินสักครั้งเพื่อดูด้วยตาตนเอง”
หลี่เต้ามองดูผู้ลี้ภัยตรงหน้าที่พูดพล่ามไม่หยุด แล้วจึงตระหนักได้ว่าสำนักปราบสวรรค์นี้ซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก ภายนอกล้วนเล่าลือกัน
