หน้าอย่างไม่คิดชีวิต แม้กระทั่งหลี่เต้าและคณะเองก็ยังเห็นคนจำนวนไม่น้อยสะดุดล้มลงบนพื้น แต่ไม่มีใครสนใจเลย พวกเขาเหยียบย่ำร่างคนเหล่านั้นไป รู้สึกเหมือนกลุ่มผู้ลี้ภัยพวกนี้กลายเป็นฝูงชนที่บ้าคลั่งขึ้นมา
ไม่นานนัก ผู้ลี้ภัยทั้งหมดที่อยู่รอบๆ หลี่เต้าก็ต่างวิ่งกันไปหมดแล้ว พวกเขามุ่งหน้าไปยังประตูเมือง
“หัวหน้า…”
“ตามไปดูซิ”
หยางเหยียนพาขบวนรถเคลื่อนลึกเข้าไปในเมืองต่อ โดยไม่สนใจซากศพที่เละเทะบนพื้นรอบๆ เลย หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็มาถึงสถานที่ที่ผู้ลี้ภัยมารวมตัวกัน เห็นเพียงผู้ลี้ภัยทั้งหมดต่างเข้าแถวล้อมรอบเพิงสิบกว่าแห่ง ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง มีผู้ลี้ภัยถือชามน้ำเดินออกมาเป็นระยะ
หมายเหตุท้ายบท
[1] ไม้แบน (板子) : หรือ ‘ปั่นจื่อ’ อุปกรณ์ลงทัณฑ์โบราณของจีน มีลักษณะเป็นไม้กระดานแบนยาว มักใช้ตีโบยที่สะโพกหรือต้นขา
