น้นย้ำบางสิ่ง
หลีเต้าเลิกคิ้วขึ้น เขาเข้าใจความหมายในคำพูดของจาวจงทันที
หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนอยู่ครู่หนึ่งเขาก็เอ่ยว่า “หากเป็นไปได้ ขอท่านขันทีช่วยทูลฝ่าบาทให้เตรียมรถม้าที่ดูดีสักคันให้ข้าก็พอ”
“รถม้า? ไม่มีอย่างอื่นแล้วหรือ?”
“ไม่มีแล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว”
“ทราบแล้ว” จาวจงพยักหน้า “ถ้าเช่นนั้นก็ขอรบกวนให้ท่านอู่อันกงรออยู่นอกวังหลวงสักครู่ ข้าจะไปแจ้งความต้องการของท่านให้ฝ่าบาททรงทราบ”
“รบกวนแล้ว”
หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป ณ นอกประตูวังหลวง จาวจงจูงรถม้าคันหนึ่งมาหยุดตรงหน้าหลีเต้า
เมื่อเห็นรถม้าตรงหน้า หลีเต้าก็ถึงกับตกตะลึงไป
ทั้งคันเป็นสีทองอมม่วง หากเขาไม่ได้มองผิดไป รถม้าคันนี้น่านะสร้างขึ้นจากไม้ทองม่วงล้วนๆ
ที่เรียกว่าไม้ทองม่วงนั้น ไม่เพียงแต่ดูสวยงามสูงศักดิ์เท่านั้น แต่ยังถือเป็นของล้ำค่าหายากอีกด้วย
มันมีกลิ่นจันทน์หอมอ่อนๆ ตามธรรมชาติ ทั้งยังสามารถช่วยบำรุงร่างกายได้ และมีความแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ความแข็งของมันนั้น ถึงขั้นเหนือกว่าของที่ทำด้วยเหล็กที่มีความหนาเท่ากันในระดับหนึ่ง
โดยทั่วไปแล้ว ไม้ทองม่วงที่มีการซื้อขายในท้องตลาด มากที่สุดมักจะถูกนำมาทำเป็นป้ายไม้เพื่อใช้ถือ
แต่จะมีใครที่เคยเห็นรถม้าที่สร้างจากไม้ทองม่วงทั้งหมดบ้าง
ยิ่งไปกว่านั้น รถม้าตรงหน้าเขายังใหญ่กว่ารถม้าทั่วไปหลายเท่า
โดยปกติรถม้าทั่วไปนั่งได้สี่ห้าคนก็ถือเป็นขีดจำกัดแล้ว รู้สึกแออัดยิ่ง แต่รถม้
