้ยินเช่นนั้น หลีเต้าก็เผยสีหน้าประหลาดใจออกมา ไม่คิดว่าจะมีเรื่องราวซ่อนอยู่
จากนั้นจาวจงก็พูดต่อว่า “สรุปแล้วท่านอู่อันกงวางใจรับไว้เถิด นี่ควรจะถือเป็นค่าตอบแทนที่ฝ่าบาทมอบให้ท่าน สำหรับงานยากลำบากที่ทั่งโจวนี้”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้แล้ว ก็คงไม่เหมาะที่จะปฏิเสธ ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ยังชอบรถม้าคันนี้มากด้วย และด้วยการมีอยู่ของรถม้าคันนี้ เขาเชื่อว่าการเดินทางไปยังทั่งโจวครั้งนี้จะราบรื่นยิ่งขึ้น
ดังนั้นหลีเต้าจึงประสานมือคำนับและกล่าวว่า “ข้าขอขอบพระทัยฝ่าบาทสำหรับรถม้าคันนี้ และขอบคุณท่านขันทีที่กล่าวคำชมด้วย”
จาวจงกล่าวยิ้มๆ ว่า “ข้าเพียงแค่นำความจริงมาบอกท่านเท่านั้น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นพระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาท”
หลังจากนั้นทั้งสองคนจึงพูดคุยเรื่องทั่วไปอีกครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวลากัน
หลีเต้าต้องกลับไปเตรียมการสำหรับการเดินทางไปยังทั่งโจวครั้งนี้แล้ว
