องของถังโจวปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาพอดี เขาย่อมไม่พลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน แม้ว่าเรื่องของจ้าวคังและจ้าวหย่งอาจจะทำให้ฮองเต้ไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่สนใจ เพราะสำหรับเขาแล้ว พลังความแข็งแกร่งนั้นสำคัญกว่าสิ่งเหล่านี้มากนัก
หลังจากคิดเรื่องนี้ให้กระจ่างแล้ว หลี่เต้าก็รู้สึกว่าตนเองควรขอบคุณท่านซุนเซียนสักหน่อย หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายก่อเรื่องนี้ขึ้นมา เองเขาอาจจะยังไม่รู้เรื่องของถังโจวเลย ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงเรื่องหนึ่งที่ท่านผู้อาวุโสหยางเคยบอกเขาไว้ ท่านซุนผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวกับที่เคยแนะนำให้เขาไปเป็นผู้ว่าการที่ดินแดนทางใต้ เมื่อรวมกับคะแนนคุณสมบัติที่อีกฝ่ายมอบให้เขาจากการพนันก่อนหน้านี้ ในชั่วขณะนั้นซุนเซียนก็ถูกติดป้ายเป็น ‘คนดี’ ในใจของหลี่เต้า
หมายเหตุท้ายบท
[1] ไม้แบน (板子) : หรือ ‘ปั่นจื่อ’ อุปกรณ์ลงทัณฑ์โบราณของจีน มีลักษณะเป็นไม้กระดานแบนยาว มักใช้ตีโบยที่สะโพกหรือต้นขา
