องกังวลมากนัก ความแค้นระหว่างข้ากับเขาค่อนข้างซับซ้อน การจัดการก็ซับซ้อนเช่นกัน แต่โอกาสที่ข้าจะฆ่าเขานั้นมีน้อยมาก เป้าหมายของข้านั้นส่วนใหญ่เป็นคนอื่นมากกว่า”
หยางหลินถามว่า “คนอื่นคือใคร?”
“จวนอัครเสนาบดี”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางหลินก็ตกตะลึงไปชั่วครู่ แต่แล้วก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ถึงอย่างไรเสียเขาก็เป็นศัตรูกับพวกคนจากจวนอัครเสนาบดีเพราะเรื่องของจวนอันหยวนป๋อ
หยางหลินเตือนว่า “หากเจ้าต้องการเล่นงานจวนอัครเสนาบดี เจ้าต้องระวังให้มาก ความยากในการเล่นงานจวนอัครเสนาบดีนั้นคงรองจากการก่อกบฏเท่านั้น”
“ข้ารู้”
หลังจากมาถึงเมืองหลวง แม้หลี่เต้าจะดูเหมือนไม่มีอะไรทำในแต่ละวัน แต่ความจริงแล้วเขาได้จัดการส่งคนให้เริ่มสืบเรื่องของจวนอัครเสนาบดีไปนานแล้ว และหลังจากสืบสวนมาพักหนึ่ง ไม่เพียงแต่ไม่ได้ข่าวกรองที่ดีเท่าที่ควร แต่คนที่ส่งออกไปหลายครั้งนั้นยังเกือบถูกจับได้อีกด้วย โดยสรุปแล้วก็ยังไม่อาจรู้ได้ว่าน้ำในบ่อของจวนอัครเสนาบดีลึกแค่ไหน หลี่เต้าจึงยังไม่ได้ทำอะไรโดยไม่ไตร่ตรอง
อย่างมากเขาก็แค่พัฒนาตัวเองอย่างมั่นคงไปอีกสองสามปี ยังคงเป็นคำพูดเดิม รอให้กำลังของเขาเพิ่มขึ้น เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะจัดการศัตรูอย่างไรก็ได้
หลังจากนั้นหยางหลินก็คุยกับหลี่เต้าอีกหลายเรื่อง ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“ไม่ถูกต้อง!” ทันใดนั้นหยางหลินก็ตบศีรษะตัวเอง “เกือบลืมไปว่าวันนี้เป็นวันขึ้นบ้านใหม่ของเจ้า เจ้าในฐานะเจ
