วเสียงเบา
“ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรอีกไม่นานข้าก็คงต้องกลับไปชายแดนใต้แล้ว เมื่อถึงตอนนั้นหากองค์ชายห้ายังมีความสามารถอยู่ ก็ปล่อยให้เขาตามมาเถอะ”
ขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีความเคลื่อนไหวบางอย่างในกลุ่มคนด้านข้าง
“หัวหน้า ครับ!” เมื่อได้ยินเสียงของเสวี่ยปิง หลี่เต้าจึงหันไปมอง ทันใดนั้นก็พบว่าผู้คนมากมายที่เตรียมจะมอบของขวัญ ต่างเริ่มแอบจากไป แม้แต่บางคนที่มอบของขวัญเสร็จแล้วก็เริ่มจากไปเช่นกัน
หมายเหตุท้ายบท[1] ไม้แบน (板子) : หรือ ‘ปั่นจื่อ’ อุปกรณ์ลงทัณฑ์โบราณของจีน มีลักษณะเป็นไม้กระดานแบนยาว มักใช้ตีโบยที่สะโพกหรือต้นขา
