ไม่จบสิ้น”
“และด้วยเหตุนี้นำองค์ชายทั้งห้าจึงยังมีโอกาสแข่งขันกัน”
“ไม่เช่นนั้นหากจวนอัครเสนาบดีเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแล้ว ความหวังขององค์ชายอีกสี่พระองค์ก็คงริบหรี่”
“ส่วนเรื่องกองทัพนั้น…”
พอพูดถึงตรงนี้หยางหลินก็มองไปที่หลีเต้า “ในด้านอำนาจทางทหารนั้น จะไม่มีปรากฏการณ์เช่นที่ตระกูลเถีย หรือจวนอัครเสนาบดีผูกขาดอำนาจเพียงผู้เดียว”
“เพราะหากผู้ใดทำเช่นนั้นจริงก็คงไม่ห่างจากความตาย”
“และก็เพราะไม่มีสถานการณ์ที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีอำนาจเหนือกว่า ดังนั้นบรรดาขุนนางทหารที่โดดเด่นจึงกลายเป็นเป้าหมายหลักของเหล่าองค์ชายไปโดยปริยาย”
“และหากพูดถึงความโดดเด่นแล้ว ใครเล่าจะเทียบเจ้าในตอนนี้ได้”
“ยังไม่ต้องพูดถึงตำแหน่งหน้าที่ เพียงแคพละกำลังของเจ้าก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้องค์ชายเหล่านั้นแย่งชิงกันจนหัวร้างข้างแตก”
“ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าก็ถือว่าเป็นคนโปรดในสายตาของฮ่องเต้ยามนี้”
“การแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทท้ายที่สุดแล้วก็ยังต้องให้ฝ่าบาทเป็นผูตัดสินพระทัย”
“หากสามารถดึงเจ้ามาเป็นพวกได้ คาดว่าจะได้ความประทับใจไม่น้อยในสายพระเนตรของฝ่าบาท”
“ดังนั้นหากเจ้าตัดสินใจเลือกแล้ว ตระกูลหยางก็พร้อมจะเลือกตามเจ้าไปด้วย”
