สามารถต่อสู้กับผู้ที่อยู่ในระดับกึ่งเทพมนุษย์ได้ ถ้าหากมีอีกครั้งหนึ่ง คาดว่าเขาคงไม่จำเป็นต้องยืนอย่างสุภาพต่อหน้าฮ่องเต้เช่นนี้อีกต่อไป แต่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของตัวเองได้แล้ว ให้ฮ่องเต้ดูว่าเขาเหมือนในอดีตแค่ไหน
ดังนั้นในเมืองหลวงแห่งนี้พักอยู่ชั่วคราวนั้นได้ แต่หากจะให้เขาอยู่ที่นี่ตลอดไป เขาย่อมสละแม้กระทั่งตำแหน่งผู้ว่าการดินแดนทางใต้ไปด้วยซ้ำ ด้วยพลังของเขาในปัจจุบัน ในใต้หล้าอันกว้างใหญ่นี้มีที่ใดบ้างที่เขาไปไม่ถึง โดยสรุปก็คือเมื่อมาถึงระดับของเขาในตอนนี้ เขาอาจมีคุณสมบัติพอที่จะเอาแต่ใจตัวเองได้บ้างแล้ว
“ฝ่าบาท ขอบพระทัยในความห่วงใยของพระองค์ แต่กระหม่อมยังคงอยากลองอยู่ภายนอกต่อไป อีกอย่างกระหม่อมเชื่อว่าการที่กระหม่อมอยู่ภายนอก จะสร้างคุณประโยชน์ให้แก่ต้าเฉียนได้มากกว่าการอยู่ในเมืองหลวง”
เมื่อฮ่องเต้ได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วและกำลังจะกล่าวอะไรต่อ แต่กลับเห็นหลีเต้าล้วงเอาฎีกาฉบับหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ
“ฝ่าบาท อันที่จริงแล้วการที่กระหม่อมเดินทางมารายงานตัวที่เมืองหลวงครั้งนี้ ยังมีเรื่องสำคัญกว่านั้นที่ต้องแจ้งให้ฝ่าบาททรงทราบ”
เรื่องอะไรถึงได้ไม่พูดในท้องพระโรงแต่กลับมาพูดที่นี่?
ฮ่องเต้สั่งให้จาวจงรับฎีกามา เมื่อได้รับฎีกาแล้วเขาก็เปิดออกและมองอย่างผ่านๆ แต่หลังจากกวาดสายตาอ่านไปสองสามบรรทัด สีหน้าของฮ่องเต้ก็พลันแข็งค้างทันที ม่านตาหดเล็กลงโดยไม่รู้ตัว เมื่ออ่านฎี
